antykwariat

[playing_angel]

na ulicy pszenicznej gdzie niebo
szturcha łoskotem leniwych kół
a ckliwe latarnie jak zapałki
podtrzymują ciężkie powieki miasta

jakaś dziewczyna z jakimś chłopakiem
fałszują radośnie w takt pomylonych stóp
targają za siebie dowody tożsamości
narzuconej im przez sinobrodego piasta

nie znają się na modzie ulegają
chwilowej poezji która rankiem okaże się
nie na ich kieszenie w osobnych celach
już tam nauczą ich jak się hymn śpiewa

[taka marysia]

wiersz dla mnie przede wszystkim nierówny.
w pierwszej strofie wkrada się jakaś dziwna maniera,
metafory na siłę - ciężkie w odbiorze. poza tym odnoszę wrażenie,
że tylko ze względów estetyczno-wizualnych oddzieliłaś
pierwszą strofę od drugiej. logiczniej byłoby połączyć je w jedno.
w każdym razie- w drugiej jak dla mnei zaczyna się coś dziać,
jest ciekawie : "fałszują radośnie w takt pomylonych stóp
targają za siebie dowody tożsamości
" to dla mnei szczególnie,
trzecia natomiast jest imho świetna: umiejętna żonglerka
znaczeniami słów . podoba się mi.

pozdrawiam, mary

[Ewa Rajska]

no, trzecia jest niezła, ale początek trzeba koniecznie poprawić:)

pozdrawiam serdecznie!
ER

[zak stanisława]

no nie, całkiem fajnie wszystko!podoba misie to szturchane niebo...nawet jak nierówno go poszturchują łoskoty kół
pozdr ES

[Veronique Sijka]

całość rzeczywiście nierówna , ale dzięki temu kazdy moze wyszarpnąć coś dla siebie
mi sie spodobało "fałszują radośnie w takt pomylonych stóp "
pozdrawiam
v.

[playing_angel]

dzieki za komenty :) pozdrawiam serdecznie *

[kyo]

fajny obraz, ale trochę waty i kiczowatych fraz:

"jakaś dziewczyna z jakimś chłopakiem"
"ckliwe latarnie" "powieki miasta"
"targają za siebie dowody tożsamości" trochę
niefortunne sformułowanie!
"już tam" bardzo złe wprowadzenie do ost. wersu.

słowem, do oczyszczenia text. pozdrawiam