Reminiscencje

[Ela Adamiec]

Bywają tacy mężczyźni, bywają takie kobiety. Sądzę, zaznaczam, że to tylko moje zdanie, że mężczyzna uwikłany w taki właśnie przypadek mówi: oddzielam fizyczność od uczuciowości... tutaj w wierszu jest fizyczność mężczyzny, uczuciowość została w domu, bo jej wstydzić się nie ma potrzeby. W wierszu tym, bardziej widzę mężczyznę jak kobietę, obraz kobiety "zamgliły" trzy ostatnie zwrotki, myślę, że ona w trochę inny sposób "wyraziłaby" siebie.
pozdrawiam serdecznie:)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ktoś mi niedawno podesłał taki tam tekst - podobno tylko ludzie i delfiny czeropią z miłości przyjemność - dla reszty to zwykłą codzienność, ech, o czym my gadamy?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu, a gdybyś bardziej rozwinęła: "zamgliły". Bardzo proszę i pozdrawiam Leszek :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ktoś mi niedawno podesłał taki tam tekst - podobno tylko ludzie i delfiny czeropią z miłości przyjemność - dla reszty to zwykłą codzienność, ech, o czym my gadamy?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

No właśnie, hm o czym? Pozdrawiam Leszek :)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ktoś mi niedawno podesłał taki tam tekst - podobno tylko ludzie i delfiny czeropią z miłości przyjemność - dla reszty to zwykłą codzienność, ech, o czym my gadamy?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

No właśnie, hm o czym? Pozdrawiam Leszek :)
o ludzkości, hi i zakrzywieniu próżni, hi
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No właśnie, hm o czym? Pozdrawiam Leszek :)
o ludzkości, hi i zakrzywieniu próżni, hi
z ukłonikiem i pozdrówką MN

no tak zwłaszcza o tym :)

[Ela Adamiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu, a gdybyś bardziej rozwinęła: "zamgliły". Bardzo proszę i pozdrawiam Leszek :)

Leszku:)))) pewnie się zaplączę w swoich "rozwinięciach:). Tekst jest jednoznaczny, z kolei trzy ostatnie zwrotki w pewien sposób tą jednoznaczność mącą, odniosłam wrażenie jakbyś chciał tę kobietę "ubrać" w uczucia. Piszesz, że "znowu ujrzę te przerazone oczy..." ona zobaczyłaby w nich tchórzostwo, pożądanie, wstyd lub błądzące oczy.
Kolejny wres: kochałam, przeklinałam, Boże przebacz. Myślę, że ona uciekałaby od słowa kocham, w skrytości ducha, szeptem może, ale mówiąc podkreślałaby, że to było pragnienie nie więcej. Zmrożona wódka musiała go zastąpić, tak, ale ta wódka zmrożona nie zastępowała Jego a zastępowała marzenia, bo on jej te marzenia najzwyczajniej w świecie "gwizdnął", tzn ona dała je sobie ukraść:))))
Ten wiersz skończyłabym tak:
Zmrożona wódka,
samotność wyziera z kąta.
Cholerny świt ktoś za oknem włączył,
wstałam, żeby posprzątać.

Wiem, że te moje wyjaśnienia są mgliste, że przyczepiłam się poszczególnych wyrazów, ale one w pewien sposób zaważyły na tym, że tekst, według mnie zaczął się łamać i tracić autentyzm.
Messalin i Ty zapytaliście - O czym my właściwie mówimy?
ano o życiu:)))) bo bywa takie życie, bywa i inne o którym nawet poetom się nie śniło:)))))
pozdrawiam:)

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

o ludzkości, hi i zakrzywieniu próżni, hi
z ukłonikiem i pozdrówką MN

no tak zwłaszcza o tym :)
No i o miłości, nie?
WZDYCH
;)
Pozdrawiam, R

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zależy...
Zazwyczaj nie, ale kiedy jest mocno poruszona...
Nie jesteśmy motylkami, kwiatkami, które nie umieją mocno przeżywać i wyrażać tych uczuć słowami. Jesteśmy ludźmi. A najlepiej to chyba udowodniła Małgorzata_Jaworek w swym wierszu "Ona" (bez urazy dla Małgorzaty).

Niezłe, Leszku. :)

Pozdrawiam, R.

wszyscyśmy ludźmi i nic co ludzkie
z ukłonikiem i pozdrówką MN
Owszem.
:)
Pozdrawiam, R.

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zależy...
Zazwyczaj nie, ale kiedy jest mocno poruszona...
Nie jesteśmy motylkami, kwiatkami, które nie umieją mocno przeżywać i wyrażać tych uczuć słowami. Jesteśmy ludźmi. A najlepiej to chyba udowodniła Małgorzata_Jaworek w swym wierszu "Ona" (bez urazy dla Małgorzaty).

Niezłe, Leszku. :)

Pozdrawiam, R.

Wszyscy jesteśmy ludźmi, choć rozumiem Witka, który postrzega Was jak i ja jak barwne motyle.

Błąd... Choć dla nas bardzo korzystny. ;D



U Ciebie też. Choć przyznaję, że Twoje słowa są nieco mniej dosadne.
Ale to tylko kolejny argument za tym, że potrafimy się brutalnie wyrażać. ;)

Pozdrawiam, R.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu poprosiłem o obszerniejszą wypowiedź za którą dziękuję, aby lepiej zrozumieć Twój tok myślenia.
Dlaczego mówisz, że chcę tę kobietę ubrać w uczucia? Nie znamy charakteru tego związku, poza jego fizycznością. Nie wolno odbierać prawa do uczuć nikomu, zwłaszcza samotnej kobiecie. Nie wiemy co wie o nim kobieta, co wie o jego przerażeniu w oczach, z wiersza nie wynika, że to przerażenie dotyczy ich związku.
Z kolejnym stwierdzeniem: „Myślę, że ona uciekałaby od słowa kocham, w skrytości ducha, szeptem może, ale mówiąc podkreślałaby, że to było pragnienie nie więcej” - zupełnie się nie zgadzam. Ona może go nawet po swojemu kochać, gdy rozprasza jej samotność, gdy daje jej okruch szczęścia, nawet jego miraż, a bywają chwile, w których pomimo próśb odchodzi, że przeklina go, mimo wiary w Boga..
Twoje zakończenie jest ciekawe, jednak pozostanę przy swoim, gdyż uważam że dobitniej obrazują los tej kobiety.
Zgadzam się natomiast, że życie bywa bardziej skomplikowane, niż moglibyśmy to przypuszczać. Pozdrawiam Leszek :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Błąd... Choć dla nas bardzo korzystny. ;D

Nie uważam, że to błąd, gdyż dla mnie zawsze pozostaniecie barwnymi motylami, które ubarwiają szary świat. :)



U Ciebie też. Choć przyznaję, że Twoje słowa są nieco mniej dosadne.
Ale to tylko kolejny argument za tym, że potrafimy się brutalnie wyrażać. ;)

Pozdrawiam, R.

A może, że życie bywa bardziej brutalne niż sądzimy? Pozdrawiam Leszek :)

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Błąd... Choć dla nas bardzo korzystny. ;D

Nie uważam, że to błąd, gdyż dla mnie zawsze pozostaniecie barwnymi motylami, które ubarwiają szary świat. :)
Miło mi. :)
Ale w takim razie - skąd ten wiersz?


U Ciebie też. Choć przyznaję, że Twoje słowa są nieco mniej dosadne.
Ale to tylko kolejny argument za tym, że potrafimy się brutalnie wyrażać. ;)

Pozdrawiam, R.

A może, że życie bywa bardziej brutalne niż sądzimy? Pozdrawiam Leszek :)
Tak, ale to w tym wypadku chyba na jedno wychodzi... :)
Czy może raczej :/
Albo :(

Pozdrawiam, R. :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie uważam, że to błąd, gdyż dla mnie zawsze pozostaniecie barwnymi motylami, które ubarwiają szary świat. :)
Miło mi. :)
Ale w takim razie - skąd ten wiersz?

On nie podważa stosunku autora do kobiet, a jedynie ukazuje jakiś fragment rzeczywistości. Pozdrawiam Leszek :)

[Ela Adamiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu poprosiłem o obszerniejszą wypowiedź za którą dziękuję, aby lepiej zrozumieć Twój tok myślenia.
Dlaczego mówisz, że chcę tę kobietę ubrać w uczucia? Nie znamy charakteru tego związku, poza jego fizycznością. Nie wolno odbierać prawa do uczuć nikomu, zwłaszcza samotnej kobiecie. Nie wiemy co wie o nim kobieta, co wie o jego przerażeniu w oczach, z wiersza nie wynika, że to przerażenie dotyczy ich związku.
Z kolejnym stwierdzeniem: „Myślę, że ona uciekałaby od słowa kocham, w skrytości ducha, szeptem może, ale mówiąc podkreślałaby, że to było pragnienie nie więcej” - zupełnie się nie zgadzam. Ona może go nawet po swojemu kochać, gdy rozprasza jej samotność, gdy daje jej okruch szczęścia, nawet jego miraż, a bywają chwile, w których pomimo próśb odchodzi, że przeklina go, mimo wiary w Boga..
Twoje zakończenie jest ciekawe, jednak pozostanę przy swoim, gdyż uważam że dobitniej obrazują los tej kobiety.
Zgadzam się natomiast, że życie bywa bardziej skomplikowane, niż moglibyśmy to przypuszczać. Pozdrawiam Leszek :)

Leszku:))) popatrz to jest jak film jak życie:). Fizyczność sytuacji nie podlega dyskusji, zresztą często się mówiło i chyba jeszcze mówi, że kobieta musi "czuć", oczywiście gdy to nie jest praca. Teraz ten świat kobiet i mężczyzn, ich wspólny świat tak się zmienia, być samotną i być samą to nie jest to samo. Kobiety mają tego bardzo dużą świadomość, mają swiadomość swoich uczuć, potrafią , szczególnie gdy w grę wchodzi ciało i niejasny związek, bronić się, nawet oszukując siebie same. Dlatego uważam, że trudno by jej było powiedzieć - kochałam, w ten sposób broniłaby siebie... Kochankowie w niejsnych sytuacjach to temat morze:) (tak mi się wydaje) to są uczucia od sympati, poprzez pobudzanie pożądania do nienawiści, i często jest w tym wszystkim duży stopień perwersji:))))). Właśnie słowem "kochałam" zacząłeś ją ubierać w uczucia, i tak sobie pomyślałam, że dla niej to byłoby trudne do wypowiedzenia słowo, bo on i tak odejdzie, bo on jest na chwilę, bo on jest tylko po to by zapełnić myśli, a dla niej ta jego chwila jest... obserwowaniem niepokoju, strachu, niepewności i iskier, gdzieś w środku broniąc się przed uczuciami - napawałaby się jego strachem. Uf, bzdury mówię? pewnie tak:):)

Swoją drogą to napisał mi się wiersz po tej rozmowie:))))))))
pozdrawiam:)

[Rhiannon]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja wiem, że nie podważa. Tego nie twierdzę. Tylko - skoro pokazuje fragment rzeczywistości - dlaczego sądzisz, że jesteśmy motylami? To mnie dziwi. Bo chyba zaprzeczasz sam sobie. Motyle kojarzą się z czymś lekkim, zwiewnym, wręcz niemożliwym do muśnięcia choćby palcem - bo się rozpadną. Jak tu więc pogodzić owe motyle z jak najbardziej rzeczywistą brutalnością w ustach kobiet?
Z jakiegokolwiek czynnika by ta brutalność nie wynikała...

Pozdrawiam, R.

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja wiem, że nie podważa. Tego nie twierdzę. Tylko - skoro pokazuje fragment rzeczywistości - dlaczego sądzisz, że jesteśmy motylami? To mnie dziwi. Bo chyba zaprzeczasz sam sobie. Motyle kojarzą się z czymś lekkim, zwiewnym, wręcz niemożliwym do muśnięcia choćby palcem - bo się rozpadną. Jak tu więc pogodzić owe motyle z jak najbardziej rzeczywistą brutalnością w ustach kobiet?
Z jakiegokolwiek czynnika by ta brutalność nie wynikała...

Pozdrawiam, R.

Wiem, ze to trudne do zrozumienia. Z jednej strony deklaracja stwierdzająca że jesteście tym co najpiękniejsze, a z drugiej ten wiersz. Sam nie wiem skąd się wziął, po prostu się napisał, jako pierwszy taki w kilkusetwierszowym poetyckim zyciu. Zdanie o Waszej motylej naturze mam jednak ugruntowane. Pozdrawiam Leszek :)

[Leszek]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Już jestem jego ciekaw. Pozdrawiam cieplutko Leszek :)

[Ela Adamiec]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Już jestem jego ciekaw. Pozdrawiam cieplutko Leszek :)
ach te limity:))))) jak tylko mnie wpuszczą to zamieszczę:)))))))
pozdrawiam, no pada i ciepło...no co to jest?:))))))