wiersz latem

[Aneta Żarów]

Lato,
zapach ciepłych dni.
Promienie słońca
ogrzewają ziemię,
przebudzoną wiosną.

Życie,
rozbrzmiewa całą pełnią.
Uśmiechnięte
od ucha do ucha,
tańczące w strumieniu.

Motyl,
przysiadł na kwiatku.
Żółty z czarną ramką
i plamką niebieską na skrzydłach,
spija nektar słodki.

Wiersz,
rozkwitł na nowo
w chłodnym cieniu
upalnego popołudnia
i żyje...

lato, 2002

[Ewa Marek]

Całkiem miło było się ogrzać tym letnim wierszem. Pozdrawiam.

[Aneta Żarów]

Własnie:) taka pogoda, to pomyślałam, ze troszke lata nie zaszkodzi:)

[Andrzej Stanisławczyk]

hm... Wiersz całkiem dobry. Może nie wtapia się on w dzisziejszą aurę, ale dzięki niemu można sięgnąc w przeszłość - całkiem niedawną, i przypomnieć sobie te upalne letnie dni!. Co do samej treści nie mam zastrzeżeń.... :-) ostatnia linijka "i żyje..." - wzbudza do refleksji.. to miłe.

[Maria Anonym]

Wiersz dla ludzi z duza wyobraznia,bo na dworze....):
dobrze ,ze go teraz umiescilas,w lecie by tak nie odzialywal(;
M+A