Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nadszedł doroczny dzień kontroli
życia wewnętrznego. skulone czai się
ostrząc komórki aż dni staną się puste
a świat się zamknie za szybą akwarium

ten klekot godzin doprowadza mnie do szału
natarczywie pyta o czas – a ja nie wiem
czy wciąż jest czy już wyciekł ze mnie

ten który minął wyrasta z tyłu
jak guz. kradnie perspektywy.
wiosny nie będzie.

Opublikowano

tu tak"

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




a tu:

http://poezja.interklasa.pl/debiuty/viewtopic.php?id=50263#dol


podziwiam Pana wyczucie, zaprawdę.

przepraszam Autorkę za prywatę -
ale nie mogłem się powstrzymać
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


słabe są twoje argumenty. co to ma do rzeczy, że jeden tekst mi się spodobał, a drugi nie. tobie nie podobają się oba teksty, albo oba podobają, bo zarzucasz mi, że tu skomentowałem tak, a tu tak. ale to chyba mój gust, nie twój. komentuj tekst, a nie mnie. a co do wyczucia - to że mam je inne od ciebie, nie oznacza, że jest złe. przeciwnie - twoje jest dobre i moje jest dobre, bo prawda obiektywna nie istnieje.

bywaj.


o mój boże,
liczę na joaxii.
ja jestem zbyt nerwowy.

SERDECZNIE
  • 2 tygodnie później...
Opublikowano

Czasami wydaje mi się, że znasz się na bilogii lepiej niż ja. Twoje wiersze to jakby przekrój wszystkich organów człowieka, spojrzenie od wnętrza.
Tylko czemu znów tak pesymistycznie na koniec?
Wiosna już jest, zamiast zimy :)

  • 1 miesiąc temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor   Mam nadzieję, że ten komentarz bardziej Ci się spodoba.  Wiersz jest głęgoko psychologiczny, można by go rozbierać na czynniki proste i jeszcze prostsze i długo.  Napisany z dużą wiedzą psychologiczną.  To niezwykle intymny i poruszający zapis wewnętrznego dialogu oraz procesu samouzdrawiania - poszukiwanie zagubionej części siebie (najprawdopodobniej tzw. „wewnętrznego dziecka”), konfrontacja z własnymi zaniedbaniami oraz ostateczne otoczenie samego siebie czułością i opieką.   Podmiot liryczny zaprasza nas do wnętrza własnej psychiki, którą obrazuje jako fizyczną przestrzeń- „puste pokoje” i „ściany bez okien”. Dla mnie najbardziej poruszającym momentem wiersza jest krótki dialog- "kto ci to zrobił? ty - odpowiada ledwie słyszalnym szeptem".   To moment pełen bólu, ale i uświadomienia. Podmiot liryczny zdaje sobie sprawę, że to nie okrutny świat zewnętrzny skrzywdził jego wewnętrzne "ja", ale on sam - poprzez ignorowanie go, narzucanie mu presji i odcinanie się od emocji.   Zakończenie to deklaracja miłości własnej. Słowa o krwi, która „będzie płynąć hojnie, zbawiennie” to obietnica powrotu sił witalnych. Energia życiowa, która wcześniej uchodziła w pustkę, teraz posłuży do ożywienia i ochrony własnego wnętrza.Wiersz ma formę niemal dramatyczną, przypomina zapis sceny z terapii lub medytacji.
    • Fircyk subtelny zamieszał mi w głowie, Tuzin kobiet rozkochał już w sobie . Brunetki, blondynki i rude mrugają oczami, gdy kroczy dumnie . Po co Ci taki? - mój rozum szepcze, lecz serce nie słucha, On butami je zdepcze.   Serce rozumu nie słucha, gdy zima swój biały płaszcz chowa i wiosna przewiśniegi budzi. Zielenią się pierwsze liście - serce bije, on się śmieje - butami je zdepcze.    
    • @KOBIETAłubie stokrotki, zawsze zbieram herbatę:)
    • @vioara stelelor „Życie to nie problem do rozwiązania, lecz rzeczywistość do doświadczenia” – Søren Kierkegaard.   Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam. 
    • @violetta   będzie! Już jest !

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...