Czekoladowo

[kashmire]

"Wysoka jest tęsknoty ranga,
bo spełnia rolę bumeranga"
A. Sztaudygner


Złotawo mi oczy rankiem słodzieją
Gdy po wyśnieniu niezwykłym, zjawowym,
Myśl się szczenięcą upaja nadzieją,
Że szept ten, tak mgielny, będzie zamszowym.

I palce cierpną w miękkim słodkostanie
By dłoń tę w swą dłoń pochwycić, ugłaskać,
Aż się zniebieszczą nieba, a ich trwanie
W słodkości owej, rozbłyśnie się w blaskach.

Dniem myśląc, sennieć, a w sennięciu błogim
Tak nieopatrznie w słodycz się rozpływać
I snem przeniknąc okna i podłogi,
I w śnie (nie)prawdy rechoczące zbywać.

Tak się z kolejnym świtaniem zamarzać,
Gdy cichną pomroki bladym westchnieniem,
Mgła się we wspomność zieloną zaparza -
To tam, gdzie kiedyś słodkie gwiazd bzdurzenie

[Tali Maciej]

takie jakby na siłę Leśmianowskie, lecz tylko utrudnia to w płynnym czytaniu

jest tu klimat jest coś tajemniczego, coś co przykuwa uwagę, lecz jest też kilka rzeczy które przeszkadzają

więc mam mieszane uczucia +/-

tak po środku

pozdrawiam

[Gosia Zamorska]

Jesli już piszesz cos takiego, to niech będzie rytmiczne, inaczej się zacina. Pozdrówka.

[kashmire]

dziękuje za komentarze:)
Tali Maciej: na siłę jak na siłę - to miał być taki trochę eksperyment starałam się użyć formy "Leśmianowskiej"; hmm byłabym wdzięczna za uściślenie tego, co przeszkadza. pozdrawiam serdecznie:)
Gosia Zamorska: hmm wydaje mi się, że jest rytmicznie, jeszcze się temu przyjrzę. również pozdrawiam serdecznie:)

[Rhiannon]

Uoch! Aż mi się słodko i sennie zrobiło! I tak jakoś czuję w ustach smak bułgarskich orzechów włoskich w syropie (ktoś jadł? Upiornie słodkie!).
Na plus - głównie za to, że faktycznie jest słodko i sennie. Mało kto potrafi tak pisać, żeby czytelnikowi się mdło od słodyczy zrobiło. :)

Pozdrawiam, R.

[Nata_Kruk]

Myślę podobnie jak Maciej, jest w wierszu cos tajemniczego, ale te "nowe słówka" jednak utrudniają czytanie. Plus minus, serdecznie pozdrawiam... :)

[Tali Maciej]

te niedociągnięcia już wypisuję

cała pierwsza strofka zbudowana jedenastozgłoskowcem
a już w pierwszej frazie drugiej strofy zaczynasz od dwunastu zgłosek, to nie jest wielka różnica,lecz jest ot słysalne i dlatego zarzucają ci potknięcia rytmiczne, takich miejsc jest jescze kilka

w trzeciej strofie, masz to swoje "sennieć" nawet ciekawe słowo, ja akurat lubię eksperymenty więc jestem jak najbardziej za, tylko że jeśli zaraz obok jest znów to samo słowo a dwie frazy poniżej znów "sny" dwukrotnie ci się wkradają, to staje się to już uporczywe, (że znów to samo słowo)


i można by tak dalej a przecież nie o to chodzi
wiersz jak napisałem ma coś w sobie ale jeszcze trza trochę by było perfekt
pozdrawiam

[kashmire]

Nata Kruk: dziękuję za komentarz:)
Tali Maciej: hm licze i licze i nie mogę się tych dwunastu zgłosek doliczyć hehe;) w każdym razie pierwszy raz piszę coś takiego, więc są niedociągnięcia, chciałam po prostu spróbować czegoś nowego żeby nie ograniczać się zawsze do tej samej formy. a ten sen to miał być ważny element, no ale może rzeczywiście troszkę tego za dużo;) ; hehe myślę że nie ma co tu mówić o perfekcji;) ; dziękuję bardzo za uwagi:)

[Ewa Rajska]

taka gorzka czekolada, w sam raz przed snem.
rzeczywiście kilka zgrzytów, ale i tak ładnie:)
pozdrawiam ciepło
ER