Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

(Nie) to miejsce (nie) ten czas

mycha

Przez mycha
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

mycha

mycha

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

a może jeszcze kiedyś
się spotkamy
na długiej plaży
złotych wspomnień

co drugą noc
myślałam
codziennie wręcz
czekałem

nasza wspólna niepoprawność
wciąż niepewność bez dna
taka śmieszna nieporadność
to rezultat byle jaki

a może tak znów
przejdę obok i
eksperymentalnie
będę tkwić

podczas gdy ty zwyczajnie zbyt
sprowokujesz mnie
do za bardzo gestu
bez spojrzeń i słów

więc i ja zwyczajnie
wsunę dłoń w twą kieszeń
przecież i tak nie mogę się skupić

51fu

51fu

Opublikowano
Opublikowano

gęsto od eksperymentatorskich zabiegów przy budowaniu frazy. mnie to na przykład nie przekonuje. może innych tak.

boję się tak kłamliwie dobrze się trwa
usuwam się w cień eksperyment
no, troszkę chyba za dużo tych zaimków zwrotnych.

pozdrawiam.

Agnes

Agnes

Opublikowano
Opublikowano

a wiesz, że możesz edytować ten tekst ? :)
moje uwagi czysto techniczne, bo tekst, uważam za bardzo udany. po pierwsze powinnaś zmienić pierwszą literę na małą, żaby było konsekwentnie. po drugie rzeczywiście troszkę za dużo tu wyliczania, dlatego proponowałabym np. napisać tak :

ciągłe trwanie obawa
odchodzę w cień eksperymentu

malutka zmana, a już będzie mniej poszatkowane. napisałabym też :

przełamywanie siebie blokowane z zewnątrz

i oczywiście bez wielokropków.

jest dobrze. a będzie zapewne jeszcze lepiej. buziam

/a

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • obywatel
      wiosenny sen

      Przez obywatel · Opublikowano

      zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • LessLove
      KOBIETA - LECZ NIE TA

      Przez LessLove · Opublikowano

      @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Ja nie aspiruję do Ciebie, tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę, naprawdę.  Wierz mi, obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-) 
    • obywatel
      Obęd

      Przez obywatel · Opublikowano

      Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • Stukacz
      wiosenny sen

      Przez Stukacz · Opublikowano

      @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
    • Stukacz
      Obęd

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Link do piosenki:     Odchodzę – może kiedyś wspomnę Że nie było jak chciałem – trudno Wiem, że nigdy nie zapomnę Z Tobą nie było mi nudno   Zbyt dużo dzieli – różne nasze światy Zbyt dużo zgrzytów pomiędzy nami Wiersz na koniec. A kwiaty? Z pocałunkami…   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – bez szczypty żalu Bez złudzeń, bez cierpienia Odchodzę od Ciebie pomału Bez duszy swędzenia   A rozkosz, spotkania nasze? Już nie dumam nad nimi I strumień ciszy w sobie gaszę Złudzeniami czyimi?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Odchodzę – sam łóżko zaścielam Tam gdzie nie ma już Ciebie Sen w zagęszczeniu powielam I zasypiam jak księżyc na niebie   Rano budzę się drżący i cichy Bez śpiewu, zapachu Twojego Zostały jeszcze rozrzucone ciuchy Nie sprzątam ich – dlaczego?   Dzisiaj gasnę cicho, w smutku Zapominam powolutku   Myślami od Ciebie odchodzę Na nic więcej się nie zgodzę

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...