Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

być może odbiciem
twoim była. być mogła. jest
krzykiem
poszarpanej wstążki
w parzystych kwiatach

prosisz o wybaczenie
siedem lat


Niech mi Pani to wybaczy, samo się tak napisało;), ale pierwotnie też mi się podoba. Zrobiłbym tylko coś z interpunkcją, konsekwentnie do końca, albo bez. Pozdrawiam

Opublikowano

Izuś, przeleżało trochę, wiesz... a ja ciągle jakoś nie mogę na chłodno, nie da się;
myślałam nad dedykacją, tylko jeszcze nie teraz.

Może inni 'nieświadomi' coś podpowiedzą.
Ten 'krzyk' w odniesieniu dwuznacznym - 'krzyk serca'? Trochę banalne
niech leży póki co

buźka/V.

Opublikowano
mogła być. była. jest
twoim odbiciem
krawędzią
postrzępionej wstążki
w parzystych kwiatach

prosisz spóźniony
o wybaczenie



???


mogła być. była. jest
twoim odbiciem
rozdarciem

poszarpaną wstążką
w parzystych kwiatach

prosisz spóźniony
o wybaczenie
Opublikowano

mogła być. była. jest
twoim odbiciem
rozdarciem ---(żalsłoną-?) zasłoną lustra_(gdy ktoś umiera zasłania sie w domu lustra)

poszarpaną wstążką
w parzystych kwiatach

prosisz spóźniony
o wybaczenie


rozdarta .... poszarpana.....

Miłko, kochana MIłko,nie umiem pomóc, temat jest bliski; żal, spózniona prośba o przebaczenie, to jest jakby o mnie... pozdrawiam ciepło

Opublikowano

Miłko,
ta wersja bardziej mi się podoba:

mogła być. była. jest
twoim odbiciem
rozdarciem

poszarpaną wstążką
w parzystych kwiatach

prosisz spóźniony
o wybaczenie

tylko słowo "spóźniony" jest zbędne. W tej sytuacji spóźnienie jest oczywiste.

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • trasa rowerowa    pobocza ubrane  jak na majówkę    mlecze niczym wojsko  rozsiadło się  na zboczach pagórkach  żółte dywany   ścigam się z nimi wszędzie wyprzedzają  wspinają się  aby mnie dojrzeć     podziwiam piękne  kobierce  nie straszne im  nocne mroziki  nie widać przeziębienia  nie kichają  buzie uśmiechnięte  małe słońca    odwzajemniam się  tym samym  koniec wyścigu  przemieszczamy się  w zgodzie  jest miło    niby takie zwykłe  a niezwykłe  będą jeszcze fruwać    krajobraz pieści duszę    4.2026 andrew   
    • @teresa943 , wiersz może się wydawać mało wyrafinowany, przy czym od razu zaznaczam, że nie oceniam, czy to dobrze, czy źle, jeżeli wiersz jest mało wyrafinowany. Różne wiersze mają różne zadania. Powyższy wiersz ma akurat tę zaletę, że dzięki swojej prostocie jego przekaz jest łatwy do odczytania.   Chciałbym jednak zwrócić uwagę na ambiwalentną symbolikę płyty chodnikowej. Można ją tutaj oceniać zarówno jako symbol dobra, kiedy kojarzy się z materiałem budowlanym, ale także jako symbol zła, kiedy kojarzy się z narzędziem przemocy.
    • @Poet Ka Wiesz, one siedzą u mnie, bo znalazły empatyczne miejsce i mam za dużo lokatorów, niezameldowanych oczywiście. Dzięki za odwiedziny, kawy czy herbaty?  :)  
    • @Annna2   metahistoria kołem się toczy, a autorka zdejmuje nam z oczu tiul belle époque, by pokazać że pod kazdą szerokoscią geograficzną - od zagros po nagasaki - niebo ma ten sam odcień popiołu.   brawurowa synteza sacrum antyfony z militarnym technicyzmem "bockscar”.   to nie jest tylko poezja, to sejsmograf sumienia, który w " absolucie ciszy” wyczuwa drżenie bezbronnych drzew.   erudycja, która nie przytłacza, lecz rani tam, gdzie jeszcze potrafimy czuć.   czapki z głów!!!   a dziś.     b-2spirit   b21raider   tu-160m   wyładowane bombami jądrowymi latają nad kołem podbiegunowym 24 godziny na dobę,    siedem dni w tygodniu.   cały czas.   historia zlała się z teraźniejzością i przyszłością.   teraz.   świetny tekst!!!!    
    • @Alicja_Wysocka   straż nocna i dzienna  przy niegasnącym ogniu poezji   podziwiam, że potrafisz smutki, bolączki, swoje refleksje przekuć w tak zgrabną formę
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...