Nie z żartu - ...

[Atena_Ceipil]

Przeszli dziś ulicą, tuż obok mnie
Z głowami uniesionymi ponad ból i cierpienie
Ich twarze z miłości, nie z żartu - uśmiechnięte
Szczęśliwi razem, osobno nie umięli...

Za chwile się rozstaną, każde pójdzie do siebie
Czy dalej będą uśmiechnięci?
Tak !!!
Są przy sobie nie tylko trzymając się za ręce
Mieszkają we własnych sercach...
To właśnie tam rozkwita ich powód radości...
Radości, którą potrafią opromienić cały podły świat
Gdyby tylko mięli siłę, przebili błonę nienawiści...
...Żeby każdy mógł podnieść głowę...

[Dorma]

Styl wiersza jak z moich pierwszych trzech wierszy..

Nie wracam do nich zbyt czesto..

[Atena_Ceipil]

Nie czytałam Twoich pierwszych wierszy...Ale to bardzo źle?? :) Mam się bać? I odłożyć pióro jaknajdalej się da ?

[Dorma]

Tych calkiem pierszych tu nie ma i cale szczescie..

Wiersz nie jest najlepszy ale nie wolno sie poddawac..Trzeba pisac pisac i jeszcze raz pisac, to jedyne wyjscie na nabranie wprawy..Bron Boze rzucac pioro..

Prosze sprobowac czyms zaciekawic czytelnika, bo wiersz jest troche nudny.Wiecej tajemnicy, nie mozna wszystkiego podawac na talezu..

A pani zadaje pytania retoryczne i za chwile odpowiada..

Pozatym zbyt opisowo.Nie widze tu zbyt wiele srodkow artystycznego wyrazu..Za proste to wszystko..
Pozdrawiam..

[Atena_Ceipil]

Dziękuję :)