Marsz

[M. Oswald]

Wśród wrzasku okrzyków tych, którzy gonią za odjeżdżającym korytem
stoje ja, mały człowiek,
oczy i uszy między dłońmi ukryte.

Choć brudny asfalt sponiewiera możnym elegancką podeszwę
namaszczeni przez władzę,
chcą dziś z tłumem po bulwarze przejść się.

Wybrańcy ludu jak Kaszpirowski wysyłają duchową energię,
tylko, że złą i nieczystą,
więc pogrążam się w mojej migrenie.

Dziękuje za szanowne towarzystwo i spuszczam nisko oczy
przymróżam je nieporadnie,
obolały skręcam w jedną z ulic bocznych.

[Dariusz Sokołowski]

ahahaha super wierszyk

[giaur centaur]

Wymowny,prosty zgodnie z panującymmi obecnie nam normami stylistycznymi,nagi,tzn. surowy,podoba mi się,skłania do refleksji. Szkoda tylko, że większość współczesnych twórców jakby unikała głębszej poetyki- zdawało by się, że unikamy wartkich metafor i innych środkow stylistycznych zwracając się w kierunku prozy.