Zrozumienie

[Iluzyjka P.]

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
Głowa, dwie ręce, dwie nogi
Sięgające do podłogi...

Nawet te same pragnienia w sercu nosi,
Pragnie szczęścia i radości
Podobne idee do Twoich głosi
Podąża tak jak Ty - ku Miłości...

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
A jednak ukradkiem śmiejesz się z niego
I mówisz: "Jesteś głupi, mój kolego"

Nie potrafisz go objąć swoją wyobraźnią
Nie wiesz czego oczekuje
Pałęta się w Tobie między uczuciem a jaźnią
Najgorszą stronę siebie ukazuje...

Jak trudno zrozumieć człowieka
Niby taki sam jak Ty:
A jednak zupełnie różni jesteście
Chociaż stoicie na tym samym ziemskim podeście...

A może to udawanie?
Może to umysł figle płata?
Więc pozostaje zaufanie
Na te wszystkie trudne życiowe lata!

[ot i anka]

jejku, trzeba by było nad tym ostro popracować... brzmi jak rozważanie takie sobie, nie wiersz. Po pierwsze, te duże litery i podkreślanie "Ty", "Twoje"...po drugie te częstochowskie rymy, pożal się boże!

Głowa, dwie ręce, dwie nogi
Sięgające do podłogi...----> to ma być śmieszne? no bo może gdyby pociągnąć w tym kierunku i jakoś groteskowo, ale ty tu piszesz poważnie (a to brzmi komicznie-tragicznie)

no widzę tu też jakieś zaczątki pomysłu na formę , mówię o początkach zwrotek, nie jest to odkrywcze ale to już jakiś pomysł...

myślę ,że powinnaś zrezygnować z rymów, bo kalekie są okrutnie. Może na warsztat wrzuć ten wiersz? a potem dopiero tutaj? bo to kiepskie bardzo...
pozdraiwiam

[Iluzyjka P.]

Każda opinia (byleby tylko była szczera) jest mile widziana... dzięki :-)

[Anastazja Drezwo]

pardon,ale mi to brzmi jak jakis tekst hiphopowy, yyy moze sie myle? pozdrawiam

[fr ashka]

to jest przegadane i zbyt wprost, poza tym w oklepany już sposób, niestety...
używaj metafor :)

pozdr, frr ;)