Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
czas jest cierpliwy i spragniony
czas jest jeden i zawsze


ziemia zanim wciągnie kroplę przegląda się w niej -
milczą obie. każdy płynie w jakiejś ciszy,
rozlanych odgłosach. w przelotnej chwili

spada przelotny deszcz, słychać jak uderza
o grunt później wciska się w żwir i piasek.
zabrakło porwanych chmur, nie chwil.

słońce zapuszcza promienie jak bluszcz
i pije przez źdźbła. ktoś chodzi między
kępami żeby nie skrzywdzić, w kępie
ktoś mimowolnie dziękuje.
Opublikowano

Ciekawe i sprawnie napisane - to plus, nie tylko na tej pustyni, która się TU rozrasta ;)
Słowo: "jakiejś" - może pominąć?
dwa przeloty mnie nie przekonują
Wolałbym inna pointę (wiem, marzenie ściętej głowy), ale jakże to psuje całość:
"szeptem dziękuje"
...i łza, i słodka (dy-dak-ty-ka-ty-ka ;)

Opublikowano
czas jest cierpliwy i spragniony czas jest jeden i zawsze

dla mnie kursywa psuje to co pod nią;

każdy płynie w jakiejś ciszy
rozlanych odgłosach
to co to za cisza;

w przelotnej chwili masło maślane;

o grunt i wciska się w żwir
zabrakło chmur, nie chwil
- bez upiększeń chyba lepiej, chwile się powtarzają;

słońce zapuszcza promienie jak bluszcz
przez źdźbła i pije
bardzo ładne;

ktoś chodzi między
kępami żeby nie skrzywdzić, w kępie
ktoś szeptem dziękuje
bez "szeptem" chyba lepiej, zwyczajniej; ładniej;

to tylko moje przedsenne majaki;
pozdrawiam
ewa
  • 2 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...