Spacer...

[Kalina_Kaczmarek]

Szłam długo, samotnie
uśmiechałam się tylko
do mego odbicia
w kałuży
Bawiłam się, śmiałam
uśmiechałam się nawet
do ludzi,
do wielu ludzi.
Szłam, spotkałam
kogoś po drodze
i nie musiałam już
samotnie uśmiechać się
do swego odbicia
w kałuży
Znów szłam samotnie
ale się już nie uśmiechałam
Szukałam drogi tam,
skąd się już nie wraca...

[Annabel Turtle]

:( Ale smutno...
Czyżby "do mego odbicia w kałuży" było zamierzonym powtórzeniem? Jesteś dobra w przekazywaniu uczuć, aż się chce zapłakać... ;)
Teraz możesz uśmiechnąć się także do wszystkich na tej stronce.

[Kalina_Kaczmarek]

Z przyjemnością uśmiechnę się do wszystkich;-D

[Indian_Summer]

oj chyba przegapilem ten wiersz wczesniej, bo az sie dziwie, ze go nie skomentowalem... szlam, usmiechalam, bawilam, smialam, spotkalam... 11 razy w 18 wersach powtorzona forma przeszla czasownika... a to czasownik juz nie ma innej formy niz ta ktora tak chetnie stosujesz w tym wierszu?? naprawde, te zwroty typu szlam, bawilam, powotorzone tyle razy psuja ten wiersz... wydaje mi sie, ze jestes albo bardzo mloda, albo bardzo naiwna, albo zaczelas niedawno pisac... najgorzej jesli to wszystko naraz :/... ogolnie ten wiersz, a w zasadzie jego tresc jest bardzo naiwna i az nazbyt doslowna... musze niestety powiedziec, ze wiersz jest slaby, rzadko to mowie, ale teraz naprawde musze to powiedziec, ze jest slaby, zebys zrozumiala, ze nie tak sie pisze... powodzenia przy nastepnych...

[Kalina_Kaczmarek]

Jeśli nie tak, to jak opisać czas przeszły? Jak opisać, to co minęło? jesli mi powiesz, to następny wiersz może będzie lepszy. I jeśli mi się uda, to zadedykuję go Tobie;-) A tak w ogóle, to bardzo dziękuję za rady. Wezmę je pod uwagę:)