Człowiek wi(a)truwiański
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 32 odpowiedzi
- 621 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 609 wyświetleń
-
- 27 odpowiedzi
- 484 wyświetleń
-
- 24 odpowiedzi
- 591 wyświetleń
-
- 22 odpowiedzi
- 403 wyświetleń
-
_Resized_20260530_200820.thumb.jpeg.2b87f05d796429cd801df0322039767a.jpeg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez wiedźma · Opublikowano
@Mel666 To bardzo sensualny wiersz. Zaskoczyłaś mnie :))) Niezywkły klimat tanga na granicy. Bardzo działa na emocje. Jest muzyka, rytm i seks. Jeden rytm dwóch ciał. " Dreszcze w żyłach ", " wilgotność oddechu", " uderzenia wioseł" mają wydźwięk cielesnego rytmu. Z kolei " ciało jest tkaniną ruch czystą zabawą" odbieram jako zatracenie, ciało należy do drugiej osoby. Podoba mi się wers " wylane z kieliszka czerwonego wina " czuć w nim namiętność. Wiersz kończy się w rytmie drugiego człowieka, mamy " objęcia zazdrosnej namiętności" , bo nie chce by to się skończyło. To bardzo dynamiczny i sugestywny. Odczytuję go w dwóch wymiarach: jako taniec bądź jako opis aktu seksualnego. Nie ma tu ani wstydu, brak hamulcy. Jest zmysłowy, energiczny, nastawiony na ciało i zmysły. Czekam na więcej weny w takim klimacie , Uściski. Piękne pisanie. -
Przez Migrena · Opublikowano
@andrew bardzo plastyczna poezja. myśli pobiegły mi za Manetem. za jego wizjami;) -
.thumb.jpg.2a4c1fb1be2384bf2f494e0e37245a0e.jpg)
Przez aniat. · Opublikowano
@karenka Dziękuję. Cieszę się, że tak odebrałaś mój wiersz. Właśnie tak pięknie jest, gdzie jestem teraz. Pozdrawiam. @Berenika97 Dziękuję za komentarz. Cieszę się, że złapałaś tę chwilę.Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez Poet Ka · Opublikowano
@Migrena uderza realizmem, generuje głębokie zrozumienie- i to jest genialne! -
Przez Migrena · Opublikowano
@Berenika97 to jest zapis powolnego odklejania się tożsamosći od własnej obecności luiza nie znika nagle tylko rozprasza się w rutynie gestów i grzeczności aż zostaje z siebie tylko funkcja w świecie który nie pyta o imię kapitalnie uchwycilaś napięcie między byciem a jego pozorem . z cichą erozją podmiotowosci która dzieje się bez dramatów ale bez powrotu. poezja z wyższej półki tak jest.
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się