Nowe Życie

[Szueneri Ceipil]

Jakiś czas temu umarłem
Razem z miłością
Która istniała we mnie
Lecz nie było jej w sercu mej bogini

Złożyłem swe serce do grobu
Pożegnałem się
Odmówiłem ostatnią modlitwę
O nadziei na przyszłość

Pogrążony w smutku
Za przeszłą miłością
Oddałem się w ramiona
Samotności

Ona zawładnęła mną
Przesiąkła moje serce i duszę,
Umysł, dla którego
Stała się jedyną karmą

Nie widziałem już sensu
By istnieć bez miłości
Pogrążony w żalu
Iż nie spotkam tej jedynej

Nagle Ty, jakby z nikąd
Pojawiłaś się w moim życiu
Pokazałaś mi dłonie czarne od ziemi
Na których było moje serce

Powiedziałaś by je schował
Tam gdzie jego miejsce
Gdyż na nowo
Zaistnieje

Popatrzyłem na ciebie
Oczami samotnika
Człowieka, który nazwał się
Nieistniejącym

Uwierzyłem w twoje słowa
W zamian za serce
Oddałem Ci coś najcenniejszego
Duszę

Zaopiekowałaś się nią
Tak jak obiecywałaś
Lecz gdzieś na przestrzeni czasu
Zaczęłaś znikać

Powiedz gdzie jesteś Sensie mego istnienia
Tak długo czekam na wiadomość od ciebie
Proszę odezwij się
Gdyż tak bardzo boje się samotności

[Klaus Kalarus]

Z tego wiersza widać (już to wiele razy mówiłem), że człowiek jest stworzony do miłości. A sama miłośc odgrywa zbawczą role w jego życiu. Bez miłości nie ma człowieczeństwa. Na podstawie Twojego utworu można dojść do takiego wniosku. Wierszm wywołuję asocjacje i skłania do refleksji, więc jest dobry. Nawet mnie wzruszył. I dziwie się, że nikt do tej pory nie zamieścił komentarza.

[Gisevius VII]

Zgadzam się z twoim komentarzem. Kiedyś we mnie urodziło pewne zdanie " Nieistniejemy dla samych siebie, rodzimy się by współistnieć w jedności duszy i ciał". Od zawsze uważałem że niepotrafię prawidłowo funkcjonować bez miłości. jest ona właśnie dla mnie, jak napisałem w wierszu, karmą która daje mi wszystko. Bez niej to tylko kawał mięsa. A jesli chodzi o moje wiersze to wiekszosc jest to poezja emocjonalna napisane w 5 -10 min, niektorzy mowia ze to disco-polo ale jedna poetka z "Pokolenia 60" utwierdziła mnie że takowa poezja już była i mam się nie poddawać tylko tworzyć więc trwam :)

[Gisevius VII]

Ups!! zapomnialem dodac ze Gisevius VII a Szueneri Ceipil to jedna i ta sama osoba ..po prostu pozniej przypomnialem sobie przydomek pisarski :) hiih

[Maja Szpakowska]

wiersz naprawdę piękny i poruszający.