Słońce

[Sebastian Se.Ba.]

Błękitne niebo zasnuło się chmurami,
Okryło ziemię ciemnymi obłokami,
Czarnymi, smutnymi, wiszącymi nisko -
To śmierć przybyła, była już bardzo blisko...
Lecz co to? Nagle jutrzenka wzeszła,
Śmierć, pieśń klęski nucąc, na zawsze odeszła.
Słońce rozjaśniło obłok szaro-bury,
Ciepły wiatr miłości poodganiał chmury.
Ziemia pod niebem błyszczy lazurowym,
Słońce wznosi się wysoko ponad głowy.
Promienie dostarczają miłości i uciech,
A na mej twarzy znów pojawił się uśmiech...