Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

psy okrutnie szczekają
kiedy wędruje ulicą
chodnik podstawia więc nogę
liczby na niego nie liczą

droga ucieka sprzed oczu
trawa olbrzymia mu rośnie
los jego to z nieba aż grom
zima przychodzi po wiośnie

liście spadają na głowę
drzewa zaś cienia nie dają
płoty wysokie mu grodzą
i w szachy z nim wygrywają


drzwi przed nosem zamknięte
w oknach są grube kotary
samotność jak piegi na czole
on znowu jest nie do pary

słońce ucieka gdzieś w chmury
skrywając swój cud podniebny
przed nim życie po grudzie wręcz
- lecz on jest też tu potrzebny

Opublikowano

Niezly wierszyk, choc niektore wersy zdaja sie byc wyrwane z kontekstu..np.liczby na niego nie liczą - co to znaczy?

Pomysl dobry, ale ostatnia zwrotka ci sie kompletnie nie udala.Przedostatni wers psuje rytm a do tego brak jakiegos zaskakujacego zakonczenia.

Mimo to wiersz mi sie spodobal..Jest o samotnosci.. zawsze wspolczulam takim ludziom..

Opublikowano

Całość wiersza to raczej opisy. Nigdy nie lubiłam ich czytać, zawsze omijałam, ale teraz sama ich używam. Przedstawiłeś to wszytko w tak wspaniały sposób, że z łatwością wyobrażam sobie sytuacje. Brawo. Pamiętaj tylko, że nie na rymach opiera się prawdziwy wiersz...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...