Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

wszystko płynie pod znakiem
czasu przybywa cieni i kroków
w amfiladzie korytarz
zdaje się wciąż wydłużać
tak trudno pokonać przejścia

ile jeszcze potrzeba by zamknąć
za sobą ostatnie drzwi

na moim piętrze parapet
może być cichą odskocznią

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefciu, już ktoś mi powiedział, że jeżeli coś planuję, to powinnam konsekwentnie... ale tego nie planowałam, tylko bardzo chciałam --- > tak przy okazji. Okazja nie wypaliła :(
Następnym razem zaplanuję i będę się tego trzymać. Obiecuję.

Teraz w kwestii wiersza, nie może być "dyktat", gdyż w domyśle jest znak zapytania.

Słoneczka.
Opublikowano

Wiersz dobry, wykrojony na miarę. Nie jest może jakoś przesadnie błyskotliwy, niemniej lektura była dla mnie przyjemnością. Zastanowiłbym się nad zakończeniem- gra słowna zręczna, aczkolwiek nie pozostawia złudzeń/ pola interpretacyjnego w kwestii ostatnich drzwi, przy czym brzmi, przyznasz sama, dość pretensjonalnie.
Może zakończenie do tytułu?
zaszalałem? ;)

Pozdrawiam najserdeczniej (i zapraszam na swoje podwórko)

Grzegorz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefciu, już ktoś mi powiedział, że jeżeli coś planuję, to powinnam konsekwentnie... ale tego nie planowałam, tylko bardzo chciałam --- > tak przy okazji. Okazja nie wypaliła :(
Następnym razem zaplanuję i będę się tego trzymać. Obiecuję.

Teraz w kwestii wiersza, nie może być "dyktat", gdyż w domyśle jest znak zapytania.

Słoneczka.
Ad wiersz-zgoda, acz uważam, ze czas dyktuje, rozkazuje, kopie, nawet koi i tp, co do krajobrazów-to mętnie jakoś, ale ....

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Bez pożegnania wypadła z rąk - prosto w siano. A świat runął.   Miliony źdźbeł, każde podobne, każde szepcze: „to nie ja”.   Szukam.   Tłum szepcze: odpuść, można żyć bez igły. Więc niektórzy przestają, budują domy ze słomy, by zapomnieć, że czegoś brak.   Ale ja pamiętam.   Bo czasem, między jednym źdźbłem a drugim, coś błyska, światło czy nadzieja,   uparcie cicha pewność, że warto klęczeć w sianie jeszcze jeden dzień.
    • Zaplanowane   Dzień i noc Oddychanie i … A może   Zamknięte powieki szykują sen Za siedmioma chmurami Tańczą   Cisza poukładała klocki Wieżowce Szklane domy   Zapytam o księżyca drogę Pewnie pod łóżkiem najlepiej odpowie kurz i już
    • @Mitylene   Bardzo dziękuję!      Cieszę się, że wiersz dotknął czegoś głębszego. Świątecznie pozdrawiam. :) @Nata_Kruk   Bardzo dziękuję!     Inspiracją była Ewangelia św. Jana (20, 11-18) , spotkanie Marii Magdaleny ze zmartwychwstałym Jezusem.   Świątecznie  pozdrawiam.  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję!     I chyba nigdy tej nauki nie skończymy - i dobrze! Dziękuję za tę piękną myśl.   Świątecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  I wzajemnie.     Święta mijają, ale zostaje to, co najważniejsze - nadzieja, że miłość jest silniejsza niż wszystko, co nas dzieli. Że warto być blisko, słuchać i wybaczać. I że światło, które zapaliliśmy w tych dniach, może trwać w nas znacznie dłużej niż sama uroczystość.   Świątecznie pozdrawiam. 
    • @iwonaroma Ludzie boją się ujawnić swoje uczucia, bo wtedy będą wiedzieć na pewno, że to już koniec iluzji. A bycie zakochanym tak pięknie uskrzydla, dlatego lepiej, żeby nie wiedzieli za wcześnie i nam nie uciekli... Np. taka interpretacja też jest możliwa. 
    • @Marek.zak1   Bardzo dziękuję! Rozumiem to doskonale.  Pozdrawiam. :)  @Myszolak   Bardzo dziękuję za te przemiłe słowa.  Pozdrawiam świątecznie. :) @viola arvensis   Bardzo dziękuję!     Dziękuję z całego serca za te piękne słowa. Twój komentarz bardzo mnie poruszył - takie refleksje są dla mnie najpiękniejszą nagrodą. Zgadzam się w pełni-  droga duchowego rozwoju nigdy się nie kończy, i to właśnie w niej jest jej największy dar.   Świątecznie pozdrawiam.  @Łukasz Jurczyk   Bardzo dziękuję!  Świątecznie pozdrawiam. :)  @lena2_   Bardzo dziękuję!  Właśnie w Gronie Rodzinnym  są najpiekniejsze! Świątecznie pozdrawiam. :)  @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  To niezwykłe świadectwo...    Świątecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...