Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jeśli spojrzysz przez drobinki kurzu
znaki drogowe gonią samochody.
Siedemdziesiątka i wykrzyknik
w głowie. Mżawka oznacza kryterium
dla nowego domu. Cisza maluje
molekuły nieżyciowego błękitu.

Nikt

nie powiedział „niebo” a jednak czujesz
wyschniętą trawę. Deszcz spod płaszczy
i kapeluszy. Dobiega moje spojrzenie
z tobą. Smutne ponad to co mówimy.
Więc zostań.

Wkrótce

chmury i księżyc niepodważalnej nocy.

Opublikowano

Zastanawiam się, jak dobrze trzeba znać twórczość czy biografię Bukowskiego,
żeby w pełni zrozumieć ten tekst:) Ja niestety do pewnego stopnia wciąż jestem
literackim niemowlakiem - pozostaje mi więc "suchy" tekst. Jest oczywiście na wysokim
poziomie, jak to zwykle u ciebie, zwłaszcza na wysokim poziomie intrawersji
i zadumania, gdy stoimy w miejscu, a wszystko wokół się zmienia. Kupuję też tę formę
zapisu. Na koniec zostawiam dużego plusa:) Pzdr!

Opublikowano

Nie ma tu więcej Bukowskiego niż w innych moich utworach. Tytuł nie jest przypadkowy, ale powstał po napisaniu wiersza (inspiracją była piosenka U2 "Elvis Presley and America"). Stwierdziłem, że jest w tym utworze sporo samotności i że Bukowski będzie tu na miejscu. Zresztą już tak nim przesiąkłem, że trudno mi się tego pozbyć i nie pisać pod wpływem jego wiersza, postawy czy atmosfery jego utworów.

Dzięki za komenty.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stracony miło, że kojarzy się z Rynkowskim @Stracony

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Alicja_Wysocka Sprytna "Makowa Panienka" z Ciebie. Maki w sukienkach mieć przy sobie, blisko - przynoszą radość  duszy i ciału...
    • Et in Arcadia ego   Wzorowe świadectwa Książki z dedykacją U dziadków i ciotek Za rzeką i morzem   W panamie ze słomy Utonę w śmiechach Pluskach wobec ciszy W błogim rozmarzeniu   Pikniki nad rzeką  Badminton i karty Kryminały krwawe  I filmy video    Babci dłoń na czole I jej słodkie oczy Przyjaciół gromada Miłosci bez liku   I torty maślane I rurki kremowe  Kompoty z porzeczek Smaki pastelowe   Szałasy i łuki Kartofle z ogniska Małpy pluszowe Naleśniki z serem   I na łąkach kwietnych Polnym bezkresie Będę leżeć miękko Z nadzieją na przyszłość    Nadzieja i zieleń  Czysta tak jak kiedyś  Nie ma i nie będzie Piękniejszego świata   Odleciał jak gołąb Wziął ze sobą duszę
    • @LessLove Ale maki... mają takie płatki podobne do materiału, nawet trochę przezroczyste.  Kwitną zazwyczaj na początku lata. Mam je w domu na ścianie za szkłem, w antyramie - przynajmniej nie zwiędną.   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @wiedźma   A co. Wiatr może, to ja też    
    • @Poet Ka Jest on o nadziei, która nie krzyczy i nie ratuje. Ona tylko pyli światłem jak ćma w słoiku. Uderza skrzydłami o szkło, bo nie umie inaczej, mimo uwięzienia daje  z  siebie wszystko.  Mówi też o tym , że w ciemności ktoś wypowiada imię. Ten głos staje się echem, odbija od szkła i zostaje. I wtedy w dłoni ściskam kamień, bo to jedyna rzecz, która jest jeszcze cała.  Jest też o  tym, że trwanie nie wygląda jak siła. Wygląda jak drżąca ręka i gasnący żar papierosa. Jak trzymanie się byle czego, żeby nie pękać. Na koniec tlli się iskierka nadziei.   Dziękuję za komentarz . Spokojnej nocki.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...