Rozstanie

[Ishikawa]

Było w tym smutku coś kojącego,
Było w tej ciszy coś wymownego,
Słowa tkwiły zawieszone w milczeniu,
Wijąc się pomiędzy ciałami.

Szept namalował pajęczynę na szybie...

Uwikłane w niepewności usta spragnione,
Rozpaczliwie błądziły ścieżkami po skórze,
By znaleźć się radośnie na moment,
By zgubić się potem na wieczność.

Czwarty wymiar nas goni...

Zostawiłaś mi na ramieniu znamie krawe,
Ta krew juz nie zakrzepnie nigdy...
Ta krew juz nie zakrzepnie nigdy...
Ta krew...

Ale powiem ci na pożegnanie szybko,
Noc przychodzi w nadziei, że znów ją dzień rozpali...

Dla Oli ;*