Mój ślepy bard

[Ishikawa]

To historia samotnego ducha,
Który szukając sposobu by uchować własne Ja,
Przeprasza, że żyje.

Kiedy kroczy sam przez miasto,
W odbiciach ludzkich twarzy,
Witają go jego własne rysy.

Szepta mi wciąż do ucha,
Szyderczy jego słysze śmiech,
Ty i Ja, eteralne podobieństwo.

To on, mój ślepy bard,
On ze snu rozbudza mnie,
Melodią gorzką nuci "z boku stań!".


Jak to sie dzieje, że sen wydaje mi sie bardziej realny od rzeczywistości?
Skąd moge wiedzieć czy moje zmysły nie kłamią?

...

Who are you? Am I alone?

...

No. You are not alone_