Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Trzmiele! Wy, co miłości nie znacie!
Wy co ponad wszsytkimi latacie,
a każdy kwiat
tylko nędzne miejsce pracy

Trzmiele! Wszystkie podobne,
tysiące was w powietrzu spraw.
Trzmiele!
Wy, ludzie którzy tylko żądlic potraficie!

Opublikowano

Poprawki estetyczno-poprawnościowe:

Trzmiele! Wy, co miłości nie znacie!
Wy[przecinek] co ponad wszsytkimi[literówka] latacie,
a każdy kwiat
tylko nędzne miejsce pracy[kropka? wykrzyknik?]

Trzmiele! Wszystkie podobne,
tysiące was w powietrzu spraw.
Trzmiele!
Wy, ludzie[przecinek] którzy tylko żądlic potraficie!

Konsekwencja w interpunkcji powinna być, a nie takie jakieś.

Porównujesz ludzi do trzmieli, ta? Nie znają miłości, wywyższają się, kwiat(kobieta?) to dla nich "miejsce pracy", podobni do siebie, wiele ich (btw. w "powietrze spraw" nie brzmi tam dobrze - tworzy się niefajny rym "was-spraw"), tylko potrafią żądlić (dokuczać, mścić się, itd.)

Jak widać, trochę banalny jest ten wiersz. To wszystko już o ludziach zostało powiedziane - nieważne czy za pomocą trzmieli czy za pomocą ziarenek piasku. Po prostu nudnawo się zrobiło.

Pozdrawiam.

Opublikowano

Dzięki za świetny komentarz. Naprawdę fajnie się czyta to, co napisałaś. Zawsze technicznie pisałem trochę gorzej i może teraz będę się musiał dwa razy zastanowic zanim coś tu zamieszczę. Ale nie zgodzę się z tym, że coś już zostało powiedziane i w związku z tym nie należy o tym pisac albo robi się nudnawo. Myślę, że nalezy pisac o tym, o czym w danej chwili się chce pisac. Nawet jeśli już to zostało powiedziane, jesli coś nam nie wyjdzie, to może spoglądając na jeden nieudany wiersz kiedyś napiszemy coś o wiele lepszego. A poza tym - gdyby wszyscy mieli takie podejście nikt by chyba już nic nie pisał - tyle jest antologii poezji ;)

Wielkie dzięki jeszcze raz i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • tak to jest jak coś huknie w laboratorium
    • @[email protected] Pozdrawiam ciepło, PS męska andropauza czeka na swój debiut literacki ;) bb
    • @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...