rzęsiste wargi stwarzają deszczem.

[Kamila Kansy]

po nocach śnią mi się grzeszne kobiety,
cicho lśnię na ich białych żebrach.
kolejne kwadry księżyca wschodzą na
rdzeniu. szorstka krew dryluje kręte

linie papilarne mózgu. mózg krwawi.
śmierć ma słony smak, gdy twoja krew
na języku jeszcze oddycha. przez
nielegalną noc brniemy, fosfor zlepia

palce, jak gwiazdy

***

mów do mnie językiem przez skórę
jasną śliną dokostnie promieniuj
chcę iskrą w twoje palce spłonąć

[Gość]

To mógł być dobry, prowokacyjny wiersz,ale zabrakło mu tej iskry, zacięcia, dzięki której zapadłby mi w pamięci. Część wiersza przed gwiazdkami jest znacznie bardziej przemyślana, w ogóle wersety
"mów do mnie językiem przez skórę
jasną śliną dokostnie promieniuj"
raczej bym zlikwidowała.

[Jerzy Rybak]

cześć Laura.

pierwsze dwa wersy znajome (gg?)
dobre.
dalej -> zbytnie celebrowanie tego stosunku nie jest fajne.
linie papilarne mózgu i ciężko od tej krwi -
za ciężko. (kurcze, mówiłaś o problemach warsztatowych).

rozumiem mistycyzm w twoich pisaniu,
rozumiem, że kochanek może być nie tylko chirurgiem, ale i bogiem
niemniej ryzykuję:

po nocach śnią mi się grzeszne kobiety
cicho lśnię na ich białych żebrach

kolejne kwadry księżyca
wschodzą na rdzeniu

chcę iskrą w twoje palce spłonąć


ufff, przepraszam.