*** Z przeszłością w tle, przyszłością w domyśle… ***

[Wiktoria Padewska]

Zobacz jak szybko znalazłam pocieszenie,
W ramionach samotności, w objęciach czasu.
Wypiłam gorzkie antidotum z własnych łez,
Już się lepiej czuję, już nie pamiętam Cię.

Moje sny są puste bez Ciebie, ale to nic,
Kiedyś zapełnię je na nowo, nabiorą barw.
Moje myśli są czarno-białe, ale to nic,
Kiedyś pomaluję je kolorami tęczy.

Czas leczy najgorsze z ran, wypełnia pustkę,
Samotność nigdy nie zostawia nas samych.
Teraz z nimi spędzam każdą wolną chwilę,
Przy nich nauczyłam się cieszyć każdym dniem.

[Lobo]

Nieporadne, Pani Wiktorio, wtórne i banalne. Jeśli Pani sobie życzy, mogę szczegółowo rozwinąć.

pozdrawiam.;-)

[M._Krzywak]

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=44293#dol

Też cos podobnego napisałem :)

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

tak, Lobo ma rację, Wiktorio - sugeruję zrobić z tego jakąś tragikomedię, acz nie znam faktów, w jaki sposób i czemu ten wiersz powstał, jednak to byłby, tak mi sie wydaje najlepszy sposób na zakamuflowanie tegoż nalotu

z ukonikiem i pozdrówką MN