Moja dziewczyna

[Piotr Rutkowski]

*

Miałem sen. Byłem w Vegas i grałem przy jednym stoliku z samym Jamesem Woodsem i Benem Afleckiem. Co za przywilej. Wiecie, gwiazdy nie grają z byle kim. Przez kilka godzin byłem milionerem. Grałem dwadziesia – czterdziesci no limit i czułem się swobodnie, jak nigdy dotąd. Potem wziąłem długonogą , eksluzywną kurwę i grzmociłem ją w motelu całą noc.
Chwilę później obudziłem się w mieszkaniu mojej matki, a właściwie to nie w jej mieszkaniu, tylko przez nią wynajętym. Otworzyłem oczy, zastanawiałem się co mnie do niej przywiodło i nie mogłem sobie wiele przypomnieć. Prawdę mówiąc, nie wiele było do przypominania. Chlaliśmy u Turka jak co piątek. Wóda , dżojnty, browar, dżojnty. Kurwa , na samą myśl zrobiło mi się niedobrze. Z chlaniem nie mogę sobie poradzić od piętnastu lat, ale dżojnty odstawiłem dawno temu. Dlaczego znów zapaliłem to ścierwo? Szukałem w głowie odpowiedzi na to pytanie, ale żadna rozsądna nie chciała do mnie przyjść. Ta jedna rzecz oddzielała mnie od tych wszystkich ćpunów z osiedla w przesranych portkach, albo od tych pseudo intelektualistów ledwo po liceum, ale za to z pełnym workiem przygód. Że też musiałem się tak skurwić znów. Nie mogłem sobie tego darować.
Podniosłem zwłoki z kanapy i rozległ się dzwonek do drzwi. Chciałem pójść otworzyć, ale matka wyprzedziła mnie. Zaraz potem weszła do pokoju i oznajmiła:
- Twoja dziewczyna do ciebie.
- , Że kto?
- Mówi, że jest twoją dziewczyną.
- Mamo, ja nie mam żadnej dziewczyny. Spław ją.
- To nie kulturalnie z twojej strony synek. Powinieneś pójść i z nią porozmawiać. To bardzo ładna dziewczyna.

Właściwie, czemu nie? Byłem ciekaw co to za dupa. Podszedłem do drzwi, i faktycznie było z niej kawał dupy. Obcisłe dżinsy, króciutka koszulka odsłaniająca brzuszek, w sam raz cycki i gładka buźka nastolatki. Mogła mieć na pierwszy rzut oka ze dwadzieścia lat. Chociaż ta fryzura trochę jej dodawała. Wyglądała jakby wylazła przed chwilą od fryzjera.

- O co chodzi ? – spytałem na dzień dobry.
- Cześć. – odpowiedziała słodko – Nie przywitasz się nawet?
- Przepraszam bardzo, ale nie kojarzę zbytnio.

Natychmiast wsiadła do windy i ruszyła na dół. Nie zastanawiałem się długo. Nie mogłem przepuścić takiej laseczki, więc migiem ruszyłem w pogoń po schodach, na bosaka. Siedem pięter. Dobrze, że to nie pod górę bo z kacem w głowie, nie dałbym rady. Dogoniłem ją przed blokiem.

- Zaczekaj! – nie chciała mnie słuchać – Stój!, chwyciłem za rękę i dostałem w pysk. Dziewczyna ewidentnie nie miała ochoty ze mną rozmawiać. Powiedz mi tylko czy...my ze sobą...no wiesz, - dostałem ponownie tym razem w drugi policzek i zabolało. Co za bestia – pomyślałem sobie. Zobaczyłem jej ruchy, patrzyłem jak kręci tyłeczkiem i kurwość mnie naszła, że straciłem okazję. Z całego tego zamieszania zapomniałem, że mam na sobie tylko bokserki. Wróciłem do mieszkania. Moja matka uwijała się w kuchni.
- Koleżanka nie zostanie na śniadaniu?
- Mamo, to miłe z twojej strony, ale ja nie wiem kto to jest.
- Co ty mówisz synek? Jak to, nie znasz jej? To skąd ona zna twój adres? Właściwie mój ?
- Sam chciałbym znać odpowiedź.

Zjadłem pierwszy posiłek i pomyślałem o niej. Mam swoistą typologię dziewcząt ze względu na ich wrażliwość. Lubię kobiety wrażliwe. Wyróżniam dwa przypadki. Pierwszy z nich to wrażliwość w stylu : „cześć misiu, jak tam w pracy? Daj buziaka„ drugi, ten lepszy to, wrażliwość iście poetycka. To takie kobiety, które lubią czasem popatrzeć przez okno na świat i znaleźć odpowiednie słowo między drzewami. Takie najbardziej lubię. Takie mnie kręcą do bólu. Kim ona jest? Skąd się wzięła w moim życiu? Co robiliśmy wczoraj? Bzyknąłem ją?, a może ssała mnie tylko pod brzuchem? Lubi Stinga? A może zagraliśmy po prostu w scrablle? Te wszystkie pytania nie pozwalały mi o niczym innym myśleć. Postanowiłem ją odnaleźć. Nie było to wcale takie trudne. Wyłączyłem telefon, żeby żaden z moich kumpli nie zawracał mi głowy, poszedłem do Turka i postanowiłem na nią zaczekać. Tak minął pierwszy dzień. Wypiłem kilka piw, pogadałem z Rakosem i poszedłem spać. Następnego dnia to samo. W środę, przyszła bardzo podobna dziewczyna, ale to nie była ona, usiadła nawet koło mnie i powiedziała , że mam zajebistą koszulkę. Spłynęło to mnie, ale zrozumiałem, że moja dziewczyna musi pojawić się w miarę szybko, bo jeszcze trochę i zapomnę jak wyglądała. Co druga nosi obcisłe Wranglery, t-shirciki odsłaniające brzuszek i co trzecia kręci tyłkiem. Jeszcze kilka dni i jej nie rozpoznam. Czwartego dnia, zrobili w knajpie karaoke, więc mogłem trochę pośpiewać. Wszedłem na scenkę, zaśpiewałem Folsom Prison Blues i gdy kończyłem frazę, kątem oka zobaczyłem moją znajomą. Nie miałem najmniejszych wątpliwości.
Podszedłem do niej i przywitałem się.

- Przepuść mnie. – powiedziała i podeszła do baru. Pobiegłem za nią jak pies.
- Słuchaj, zacznijmy wszystko od początku. Jestem Piotrek.
- To już wiem.
- Szukałem cię. Wiem że to głupio zabrzmi, ale czekam tu na ciebie od kilku dni.
- Ale ty jesteś żałosny. Wymyśl coś lepszego.
- Ale ja mówię, poważnie. Od tygodnia nie robię nic innego, tylko siedzę w tej knajpie i czekam na ciebie. Bałem się ,że nie przyjdziesz, że cię nie rozpoznam. Nie mógłbym sobie tego darować.
- Nie mógłbym sobie tego darować? A co było w zeszły piątek?
- No właśnie nie pamiętam, ale czy to takie ważne? Czy to istotne?

Kupiła fajki i wyszła z knajpy. Znów pobiegłem za nią jak pies.

- Daj mi jeszcze jedną szansę.
- Masz dwie minuty. Zamówiłam taksówkę.- Dwie minuty autoprezentacji,
dwie minuty public relations, dwie jebane minuty ściemy, i pustka. – Kim ty właściwie jesteś Piotrze?
- To ty nie wiesz? Jestem marzycielem.
- Dobra, a czym się zajmujesz?
- Jestem scenarzystą.
- Można z tego wyżyć?
- Widzisz...ja żyję marzeniami.
- Aha. Czyli nie masz nic.
- Mam nadzieję.

Wsiadła do taksówki i odjechała. Nigdy więcej jej nie widziałem. To nie była ona. Nie była nawet namiastką tej, o której marzę. Jak to napisała pewna krakowska poetka? Co więcej zostało do zrobienia? Nic, tylko spać i czekać. Poszedłem do matki spać.

[adam sangreal]

dwadziesia – czterdziesci - dwadzieścia - czterdzieści
długonogą , eksluzywną - długonogą, eksluzywną
Wóda , dżojnty - Wóda, dżojnty
- , Że kto? - raczej bez przecinka
drzwi, i faktycznie - drzwi, i faktycznie
wrażliwość w stylu : „cześć misiu - wrażliwość w stylu: „cześć misiu
powiedziała , że mam - powiedziała, że mam
Bałem się ,że nie przyjdziesz - Bałem się, że nie przyjdziesz

Prosty tekst i chociaż czyta się w miarę dobrze, jest tylko taki sobie. Nic nadzwyczajnego. Jak zwykle facet co lubi sobie podpić, itp. Zdecydowanie średniak.
Pozdrawiam ;)

[Piotr Rutkowski]

dz, pozdrawiam również

[Vegga]

Widząc Twój tekst na forum, wiem że spotkam w nim tego samego bohatera - niby zepsutego, siarczyście klnącego, rozpitego, acz przejawiającego wrażliwość faceta. On stał się spójnikiem Twoich, wielu tutaj opublikowanych, opowiadań. Co za tym idzie na tym forum stałeś się przewidywalny, mniej zaskakujesz - ktoś już kiedyś o tym mówił. Ja, mimowolnie, przyczepiłam Ci już etykietkę "brudnej" pisaniny i jednego bohatera. Nie wiem na czym Ci zależy, jeśli na takim znaku rozpoznawczym to myślę, że osiągnąłeś swój cel.

No i teraz tak: tematyka w zasadzie ta sama, bohater od wielu tekstów też ten sam, ale dobrze wykreowany. Autentyczny. To raz, a dwa - piszesz, może nie zaskakująco, jednak wciągająco na pewno.
Ale do rzeczy: w tym tekście podobał mi się ten podział na kobiety "wrażliwe" i wrażliwe. Podobało mi się zakończenie (tu, przyznam, Twój bohater mnie zaskoczył, bo spodziewałam się, że przeleci panienkę, a tu proszę idea wzięła górę;-) i wartka akcja. Ale nie podoba mi się określenie "dziewcząt" - nacechowane jakąś pruderią, tak się mówiło sto lat temu w żeńskich szkołach. I dialogi - czasem sztuczne.

[Piotr Rutkowski]

sto lat temu? w damskich szkołach? hmmmmmm....

[Tali Maciej]

czytając miałem nieodparte wrażenie że historia już była
przykładem może być choćby "Pod mocnym aniołem" J.Pilcha gdzie gł. boh wychodzi z bloku widząc kobietę przy bankomacie

strasznie nie lubię wulgaryzmów i tutaj poprostu dostawałem permanentnie policzki w twarz

jedyną dobrą stroną jest tajemniczość i niedopowiedzenia które jednak sprytnie wciągają i aż się ma ochotę szybciej spojrzeć na tą przysłowiową ostatnią stronę

pozdrawiam

[Oxymoron]

Podpisuję się pod pierwszym akapitem Veggi.
Chociaż taka rozpoznawalnośc to nie koniecznie przewidywalnośc, to ma tez plusy. Piotrek ma swoj styl, Piotrka "sie czuję". Czytam i widze jak idzie wieczorem pustą ulicą, lekko zgarbiony, lekko zblazowany, znudzony, taki jakiś nonszalancko - nostalgiczny, z na wpół przymkniętymi oczami, pali fajke i nuci Englisch men in New York. Nie wiem skąd taka wizja.
W kazdym razie gotowa jestem podpisac sie in blanko pod kazdym Jego tekstem. Bo i tak wiem, ze bedzie dobry. Niestety, ostatnio jest TYLKO dobrze. A przeciez moze byc kapitalnie! Wez sie chłopie do roboty.
Powodzenia.

[Piotr Rutkowski]

Oxy... staram się, staram się jak cholera, naprawdę...:))

[Piotr Rutkowski]

a Ty jak zwykle masz rację, wpadam w kompleksy...dziękuje za celną uwagę...pomyślę nad tym, bo ja prawdę mówiąc na kobietach się nie znam...

cmok

[Jozef Kania]

Tekst rutkowski - i dobrze. Wiele osób tutaj ma problemy z określeniem własnego Ja w pisaniu, cięgle poszukuje. Jeśli chodzi o mnie, to koniec tylko zbyt płytki. Początek skojarzył mi się z "Mechaniczną pomarańczą", ale to może przypadek. Poza tym wakacyjna flauta dopadła większość uczestników tego forum, a szkoda, bo nawet w pracy nie można czegoś ciekawego przeczytać.

[Mastajebaka-Onan]

"potem wziąłem długonogą , eksluzywną kurwę i grzmociłem ją w motelu całą noc. " - pyszny tekscik
potem to nudno raczej, zerknalem na inne texty i sa wszystkie na jedno kopyto - kolo to frustrat, dupczonko tradycyjnie (ja lubie zboczone opki wiec nie skreslam autora) :)i jakies przeklenstwa . Wale nie jest soczyscie. Moze kiedys za pare lat bedzie lepiej,
napisz cos takiego aby po czytaniu mozna bylo pomarszczyc freda

[Jozef Kania]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ile masz lat chłopczyku? Według nicka - jakieś 8-10lat... To Twoje wejście to słaba prowokacja ...