Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Widziałaś ojca kiedy miałaś rok
Czy nadal pamiętasz Jego twarz?
Cóż z tego, ze w Jego zdjęciu zanurzyłaś wzrok?
Nie widzieliście się wiele lat!

Choć w tłumie staniesz i krzykniesz : "tato!"
Obróci się milion głów
Ty jedna znajdziesz ojca w to lato
Bez zbędnych słów

Gdy spojrzenia Wasze się spotkają
Wszystko zmieni się
Bo Jego oczy tęsknotę w sobie mają
Bo On, choć zapomniał, strasznie kocha Cię!

Opublikowano

Bardzo nastrojowy wiersz. Uwielbiam czytać poezję tak żywo oddającą uczucia i wstrząsającą odbiorcami. Mam jedynie zastrzeżenie co do rymu w drugiej zwrotce "tato - to lato" - chyba trochę za szybko wyszukany i psuje trochę wrażenie artystyczne. Może spróbuj jeszcze coś w niej zmienić. Powodzenia. Pozdrawiam. Zapraszam również do komentowania moich wierszy. Dzisiaj miałem swój debiut w gotowych wierszach.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



pewnie wiele tu uczuć, ale mało poezji. nie układaj słów pod rymy. mówimy: wszystko się zmieni, on cię kocha... itd. napisz na biało ale z sensem. mniej słów - więcej treści.

lef.
ps. ja także nie znałem mojego ojca do 18-tki... i długo później

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @vioara stelelor ... usłyszeć ciszę zobaczyć niewidoczne poczuć ciepło myśli  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego wieczoru 
    • @vioara stelelor

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Berenika97   Bereniko.   czytając Twój wiersz mam poczucie, że dotykam czegos pierwotnego i czystego zarazem.   to nie jest tylko poetycki powrót do obrzędu Dziady bo  to jest przywrócenie metafizycznej ciagłości świata .   u Ciebie granica nie zostaje przekroczona dramatycznie bo  ona po prostu przestaje istniec , jakby nigdy nie była czymś ostate cznym. najbardziej porusza mnie ta filozoficzna zgoda na jednosć bytu.   smierć nie jest tu   pęknięciem, lecz przejściem w inny wymiar obecności.   ziemia "patrzy, bada” ,  to zdanie brzmi jak mysl z dawnej kosmologii, w której człowiek nie jest oddzielony od wszechświata lecz własnie w niego wpisany.   czuję w tym wierszu mądrość która nie potrzebuje wielkich słów, bo wyrasta z wewnętrznego ladu. Twoja poezja ma niezwykłą własciwość :  nie epatuje tajemnicą ale pozwala ją współodczuwać.   czytam te wersy jak spokojną medytację nad wspólnotą żywych i umarłych.   nad tym, że jesteśmy splotem krwi, pamięci i swiatła.   "Świat jest w jedności teraz ułożony ” – to zdanie brzmi jak credo, jak   cicha deklaracja wiary w sens istnienia. piszę to jako ktoś, kto naprawdę ceni Twoją Nika  twórczość albowiem masz dar nadawania sacrum prostym słowom.   a to jest wielka rzadkość.   ten wiersz zostaje we mnie jak łagodny płomień - nie oślepia, ale ogrzewa .   i mnie z tym płomieniem jest intelektualnie doskonale :)   pięknie Nika.      
    • @vioara stelelor Aż mnie ciarki przeszły :) Piękny wiersz, jest w nim energia błogości i spokoju, i szczęścia :)
    • @Florian Konrad Piękne obrazowanie, zostaje pod skórą. Cudownie pokazana intymność, przmycona w delikatnych sugestiach, a po niej przytulna bliskość z kotem, bo on przecież musi być najważniejszy.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...