*** (Z nieprzyklejonym uśmiechem...)

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

*


Z nieprzyklejonym uśmiechem na twarzy przynosisz setki
newsów: o chłopaku, który przecież wcale Cię nie interesuje,
przetykanej tańczącymi łzami depresji czy odkryciu, że życie
jest pełne takich diamentów. W schematach smutnych fraz

nieudolnie zamykam to, co - Bóg jeden wie, dlaczego - nazywasz
głębią i poetyką. Niektórzy ludzie po prostu nie potrafią być otwarci
na jedyność słów, czyli tak z nich korzystać, żeby przypadkiem

nie nadużyć. (Choć nadużywają tylko poeci w częstych
chwilach zapomnienia). Proszę, któremu treść nie wypadła
z kieszeni, i dziękuję, które płynie nie tylko z ust, stanowią
cnoty. Uwypuklając wady, można pokazać zalety szczęśliwie

nieświadome własnego istnienia. Choćbyśmy mieszkali wśród
skał, musimy pamiętać, że sztukę budowania na piasku też
trzeba opanować. Nie możemy być przecież analfabetami.

[kalina kowalska]

to prawie esej wyszedł
analfabeci życia - jakos tak mało oryginalnie brzmi, pośród wczesniejszych myśli, nie wiem, może samo "analfabetami" wystarczyłoby.
"choćbyśmy mieszkali wśród skał" - w połączeniu z dalszym wersem nie przemawia do mnie, bo dlaczego np. nie wśród traw albo w wodzie, ale to oczywiście tylko takie moje marudzenie ;)

pozdrawiam

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Już odpowiadam: dlatego wśród skał, a potem o budowaniu na piasku, że jest to aluzja do słów Jezusa o dwóch ludziach, z których jeden buduje na skale, a drugi na piasku.

Pzdr.

[Espena_Sway]

Kasparku, a ja śmiem stwierdzić, iż jeśli będziesz się rozwijał
w tym tempie, to przed 18 urodzinami wydasz swój deebiut
książkowy :). mówię tutaj całkiem serio

a teraz narzekanie ;)

Z nieprzyklejonym uśmiechem na twarzy, codziennie przynosisz
pięćdziesiąt newsów o takich drobnych radościach tego świata, jak
depresja, co nie była sobą, i do tego niezwykła, jakby z kosmosu.
W schematach smutnych fraz, wciąż nieświadomie próbuję zamykać

to, co - Bóg jeden wie, dlaczego - nazywasz głębią i poetyką.
Niektórzy ludzie, po prostu nie umieją otworzyć się na
jedyność słów, czyli tak z nich korzystać, żeby czasem

nie nadużyć. (Choć nadużywają tylko poeci w częstych
chwilach zapomnienia). Proszę, któremu treść nie wypadła
z kieszeni, i dziękuję, które płynie nie tylko z ust, stanowią
cnoty. Uwypuklając wady, można pokazać zalety szczęśliwie

nieświadome własnego istnienia. Choćbyśmy mieszkali wśród
skał, musimy pamiętać, że sztukę budowania na piasku też
trzeba opanować. Nie możemy być przecież analfabetami.


moje propozycje, w kilku miejscach, jeśli dobrze się doczytałam,
to zabrakło przecinków. poza tym, analfabeci życia brzmieli
nieco grafomańsko, dlatego proponuję wywalić. zresztą w takiej
wersji nawet ładniej to wygląda :)
ewentualnie, mogłabym się jeszcze doczepić drugiej zwrotki,
w okolicach tej depresji można by trochę poskracać ;)

serdeczności Karspena :)

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Dzięki wielkie :), ale z tego, co wiem, tylko jeden z Twoich przecinków dopisany jest właściwie.

Pzdr. :)

[kalina kowalska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiem, skojarzenie dość oczywiste przynajmniej dla mnie - i może dlatego niezbyt ciekawe, takie trochę powielaczowe ;) - to miałam na myśli

pozdr

[GASPAR_VAN_DER_SAR]

Aha, już rozumiem :).

Dzięx za ponowne odwiedziny.