Zgłoś

plączę się    po ulicach skwerkach   ogródkach parkach   szwendam się bez celu   nareszcie    wiosna!    

@Achilles_Rasti   Ciekawie budujesz kontrast między dynamiką huraganu a pasywnością ciszy. To zestawienie świetnie oddaje wewnętrzne rozdygotanie kogoś, kto chce być blisko, ale boi się deklaracji. Ważny jest fragment o "ciszy między słowami" - często to właśnie tam kryje się najwięcej prawdy, której nie mamy odwagi ubrać w dźwięki. Zakończenie z liliami nadaje całości melancholijnego, ale i pogodnego tonu - piękno przemija, ale życie toczy się dalej.   Ten wiersz brzmi jak pożegnanie, które nie zostawia żalu, tylko spokój.   Zastanawia mnie jeden paradoks - podmiot liryczny podkreśla, że był „prawdziwy”, mimo że ukrywał pewne rzeczy w ciszy. To sugeruje, że prawda nie zawsze polega na mówieniu wszystkiego, ale na byciu sobą w danej chwili.   No i jeszcze dlaczego lilie? Czy dlatego, że lilie to symbol czystości i piękna, ale ich więdnięcie jest naturalne. Można to odczytać tak - to, co było między nami, było piękne, ale miało prawo się skończyć.   Piękny wiersz!   

Fajne przejście z mrozu do dobrych dni:)

@wierszyki Dzisiaj czytałem, że trenerowi Igi nie do końca udało się wprowadzić zasadę, że szefem jest coach / trener. To zabrzmiało kuriozalnie, bo z grubsza wiadomo, kto tam rządzi i to nie jest on. Pozdrawiam @iwonaroma Dokładnie ta, ja przyznaje, że tak jest z wierszami, czyli, że większości nie łapię:). Pozdrawiam

@violetta Dzięki :) @huzarc Dzięki :) @Charismafilos Dzięki