Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

nocny deszcz

Leonard Tall
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Leonard Tall

Leonard Tall

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Odbity w szybie
dźwięk kropel deszczu
ścieka po żaluzjach
powoli i nierówno

Rozpryskują się
na twarzy
krople
których nie ma
a może nigdy
nie było

Chwytam w kształt
zapach szklanej nocy
i dostrajam go do ram
krzeseł lamp zegarów

Nieuchwytny tak...
pejzaż abstrakcyjności
w farbach ciszy
rozlany na mokrym suficie
srebrzy półsenne rzęsy

Znużone światło latarni
moknie i nasiąka
dotyka snów
wilgotnymi palcami
bez linii papilarnych

- - -

Skryty w owalu wydętej
kropli
spadam
i rozpływam się
po barwach nocnej tęczy
ja którego już nie ma
w tym metafizycznym deszczu

fr ashka

fr ashka

Opublikowano
Opublikowano

nieznosze takich zabiegów!! :
krople
których nie ma
a może nigdy
nie było


Odbity w szybie
dźwięk deszczu
ścieka po żaluzjach
powoli i nierówno

krople
rozpryskują się
na twarzy
chwytają kształt
zapachu szklanej nocy

dostrajam go do ram
pejzażu abstrakcyjności

w ciszy farb
rozlanych na mokrym suficie
srebrzą półsenne rzęsy
(...)

trochę sobie przy nim pokombinowałam...

pozdr, fr.ashka ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      samotne Teraz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • Poet Ka
      To było...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • Alicja_Wysocka
      Zyzuś tłuścioch (tercyna)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • .KOBIETA.
      Tam na drugą stronę

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Arsis
      To było...

      Przez Arsis · Opublikowano

      Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...