requiem

[Księżycowa Łza]

stałam się taka jak chciałeś
nawet mi znikają ślady na rękach
- pamiątki po dawnych szaleństwach
i sprzątam po sobie teraz naczynia
po tobie też
piorę myję gotuję sprzątam uśmiecham
utulam kołyszę kocham obejmuję oddaję
płaczę
z każdym dniem
pięknieję chudnę zgrabnieję obcinam
wyrównuję farbuję czyszczę opalam
gram
upadam na dno
jestem kim chciałeś
patrzę gdy się budzisz przynoszę
śniadanie gazetę uśmiech siebie
kolejny wieczór
czas na film
czas na wino
czas na miłość
pękam
msza żałobna rozpoczyna się od łez
potem krzyk
cios szloch znowu krzyk
uciekam
- będę mieć świeże ślady na rękach
może dzieci nie zobaczą
o ile wpuścisz mnie do środka
błagam

[zak stanisława]

bardzo wzruszająco zasmuciłaś mnie tym wierszem, tym bardziej że znam takie sytuacje!
więc plusuję ci! z pozdówkami! ES

[Piotr Chmielowski]

wzruszające i skłaniające do refleksji. Jeśli chodzi o formę to raczej nie jest to łatwy wiersz ale bardzo dobrze, że nie jest. Ogólnie na plus