Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ptak ma skrzydła – jest wolny
W każdej chwili może unieść się wysoko nad ziemią
I szybować bez pamięci wśród obłoków
Pozbawiając tę istotę skrzydeł
To tak jak być odbierał miłość innej osobie
A człowiek bez miłości nie potrafi normalnie żyć
Tak samo jak ptak bez skrzydeł...

Opublikowano

hej
wiesz, musisz coś wykombinować, żeby zmienić to (bo przeczytaj i zobacz jak to brzmi):

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



A tak poza tym, to zgadzam się w 100%. Ptak bez skrzydeł, to istota biedna i skazana na klęskę, tak jak człek pozbawiony miłości.

Pozdrawiam,
s.m.
[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 05-01-2004 17:06.[/sub]
Opublikowano

eh gosienka:
zanim wiersz ci skoemntuje,
to o czyms innym ci w goloce zawiruje,
to ze masz talent to chyba juz kazdy wie,
i do czytania twoich wierszy sie rwie,
ale oprocz tego umiesz poezji oddac sie cala,
i za to cie chwale chociaz artystka jestes jeszcze mala,
bo do prawdziewgo zwycietwa potrzebujesz duzo lat,
lecz mam nadzieje ze przeczytam w gazecie "za malgorzaty poezje niech bedzie jej wiwat!".

nie no to taki wierszyk z humorkiem ale na serio twoja poezja jest suuuper!

Opublikowano

a ja mam nadzieję, że ten wpisik to żart był :)))
bo atrystka chyba jeszcze za mała
żeby już kłamała :))))
ale z tymi skrzydłami na serio trzeba coś zrobić bo na trzech skrzydłach to żaden ptak nie polata :)))

Opublikowano

"Ptak ma skrzydła – jest wolny
W każdej chwili może unieść się wysoko nad ziemią (...)nie potrafi normalnie żyć Tak samo jak ptak bez skrzydeł... "
- przypominam, że są jeszcze na tym świecie nieloty, które radzą sobie doskonale mimo swojej "ułomności"...


Cmok&Cat

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Tak dla relacji  opartej na wzajemnym poszanowaniu   dla  melisy w kubku dla unikania cukru.   Dla  poezji po zmierzchu; rapującej dziewczyny z przedmieścia    Dla milczenia takiego, że  nie odpowiadamy na głupie pytania bo człowiek ma prawo do błędu     
    • @Charismafilos   Czy chodzi Ci o drugi acrostych    - „CISZA ZABIJA” - w kolumnie wciętej?   Kończy się o jeden wers wcześniej niż tekst główny. Ostatnie zdanie „Eskalacja na granicy nieporozumienia” nie doczekało się riposty. Ta nagła cisza po stronie „krzykacza” to moment, w którym tytułowa cisza faktycznie zaczyna „zabijać” relację.    A może tak:   Każde ciepłe słowo to ukojenie.                 Cieszę się, że o tym wspominasz. Owoce i warzywa to zdrowie.                 I właśnie dlatego je kupiłem. Chcę z tobą tutaj leżeć dziś.                 Extra, też miałem na to ochotę. Hamak bym sobie pożyczyła.                 Razem tam zaśniemy pod niebem. Ale przecież to tylko na chwilę?                 Przecież nigdzie się nie wybieram. Mycie to tak nudna konieczność.                 Lepiej nam idzie to we dwoje. Całe moje ciało należy do ciebie.                 I ja oddaję ci się w całości. I przypadkiem stłukło się, ot co.                 Ważniejsze jest to, że ty jesteś cała. Ewentualnie mogę zawołać fachowca.                 Opanujemy to spokojnie, bez stresu. Było tutaj tyle nieporządku.                 Ślicznie tu teraz wygląda, dziękuję. Innego ciebie nie chcę.                 Całym sercem wybieram właśnie nas. Eskalacja na granicy nieporozumienia.                 I niech tak zostanie na zawsze.
    • @Christine   Chrissy.   to Ty jesteś subtelnością, delikatnością z poetycką głębią oceny wiersza :)   a mnie się to tak bardzo podoba, że......no bardzo, bardzo :)   dzięki :)  
    • @Myszolak Krzew jeszcze brzydki, ale wkrótce tak pięknie ożyje, że tłumy będą się zatrzymywać, ciekawskie ptaki  przysiadywać, owady szukać schornienia. Nie uwolnisz się od uwagi mówek, świerszczy i innych stworzeń, nawet poeci będą o tym pisać... A ty zamienisz się w motyla, jak na przywoitą poczwarkę przystało. Wiersz fajny i prawdziwy. Mógłby być  nawet o mnie.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...