Zachłanna

[Lady_Supay]

wszystko to czego pragnę
musi gdzieś istnieć
niewątpliwie istnieje
ale gdzieś indziej


podnieś się idź i nie plącz palców
w kieszeniach za późno na datki
na dodatki mnie nie stać

już mi bieda w oczy i biada
na grzbiecie lichwiarskie dźwięki
do teraz wdzięczne słowa

jak papier ścierny szlifują rzeczywistość
w efekcie wstyd zasłonię listkiem figowym

[Stefan_Rewiński]

Widzę, że poradziłaś sobie z poszukiwanym (pip)* i nie tylko.

[Lady_Supay]

Stefanie, coś tam wymyśliłam.

i_e, masz rację. Dziękuję.

[Stefan_Rewiński]

na końcu "w efekcie" jakoś mi...,może "w afekcie"?

[Jego Alter Ego]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

normalnie telepatia!też to chciałam napisać jak wczesniej tu bylam:)

wiersz coś mi nie leży dzisiaj,wracam i wracam i poki co tylko ostatnie dwa wersy.Wroce znow,musze sie przekonac:))pozdrawiam/martyna

[pathe]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ogólnie jestem na plus, podoba mi się zabawa słowem.pozdr

[Veronique Sijka]

fajny temat, i mi się podoba ujęcie

[Luthien_Alcarin]

marzy mi się wzmocnienie pointy przez wyodrębnienie listka figowego jako mini strofy:) ale nawet jeśli marzenie się nie spełni to jedno jest pewne- to jeden z lepszych wierszy jakie dziś czytałam. Gratuluję

Pozdrawiam
Agata

[Espena_Sway]

dobry, zakończenie. całość również przyzwoita, więc +

zdrówka Espena Sway :)

[zak stanisława]

świetna zabawa słowem
a gdyby tak dodać: zamiast dźwięki- wydźwięki?- "na grzbiecie lichwiarskie wydźwięki"
pozdrawiam ciepło ES

[le_mal]

Dla mnie cały na plus.
Pozdrawiam ciepło.

[Julia Valentine]

jakoś mi nie leży, coś nie gra; póki co trzy ostatnie wersy się podobają, ale jakoś tak całość nie do końca - wrócę więc jeszcze, pomyślę...

pozdrawiam serdecznie

[Pan_Fei]

Witaj Su, miło Cię tu widzieć (zwłaszcza, że sam bywam rzadko).
Wiersz zgrabny, ciekawy portret egoistycznej demoralizatorki, która, zanim znudzi się kolejnym, osiągniętym celem, najpierw musi go zniszczyć i „doszlifować” pod siebie i swoją rzeczywistość.
Jeśli mój odbiór jest zgodny z Twoim zamysłem, to nie do końca kupuje mnie przedostatni wers. Szlifowanie jest procesem z natury pozytywnym, „upiększającym”, nie ma nic wspólnego z destrukcją materiału „szlifowanego”. Twoja „Ewa” nie uczy natomiast ostrożności, a raczej przeciąga na swoją stronę. Oczywiście, można odczytać ten wers ironicznie, jeszcze bardziej podkreślając podłość kobiety fatalnej. Jakkolwiek by nie było, to wciąż porządny kawał wiersza.

Najserdeczniej
G.