Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

poprosiłbym o szklankę rtęci żeby wysmarować usta
metalem i wygłosić: życie jest przeklęte - zabija
ale póki co na oknie gnije deszcz zrzucam mokrą skórę
pozwalając wierze wyparować osobno od gniewu otwieram
słownik jednego fałszu i czytam od niechcenia

tak wyszło – eufemizm dla idiotów

brak słów na prostotę szaleństwa kiedy podawane w
zastrzykach rozpędza chmury i łasi się jak kot to te same
kłębki kurzu w kącie te same zaprasowane dotykiem palce
i imię masz piękne do zapamiętania jak na ironię
kocham cię i szepczę cichym ścianom

tak wyszło – eufemizm dla idiotów

Opublikowano

hmm ;-) no to tak :) bardzo dobry wiersz, ale wymaga dopracowania, pokażę, gdzie moim zdaniem nieco zgrzyta i psuje cały efekt, dobrze ? :-)


pozwalając wierze wyparować osobno od gniewu otwieram
słownik jednego fałszu i czytam od niechcenia


te dwa wersy, proponuję coś znimi zrobić, bo coś tu nie gra :) /moim skromnym zdaniem/


brak słów na prostotę szaleństwa kiedy podawane w
zastrzykach rozpędza chmury i łasi się jak kot to te same
kłębki kurzu w kącie te same zaprasowane dotykiem palce
i imię masz piękne do zapamiętania jak na ironię
kocham cię i szepczę cichym ścianom

z tą strofką jest już moim zdaniem znacznie gorzej.

nie podoba mi się wersyfikacja tutaj:

brak słów na prostotę szaleństwa kiedy podawane w
zastrzykach rozpędza chmury i łasi się jak kot to te same

chodzi mi o "w" na końcu wersu. może jakoś inaczej to ułożyć ? :-)

"kłębki kurzu" proponuję wywalić i zastapić czymś innym, bo banalnie wyszło :)

"i imię" gryzie mnie trochę to podwójne "i" :-)

"Szepczę" czy szepcę? sama już nie wiem :) hehe, pogubiłam się w tym wszystkim :)

i te "ciche ściany" też jakoś nie za bardzo, ściany się już mocno wytarły


tyle uwag ode mnie :) mam nadzieję, że dopracujesz wiersz, bo chętnie bym go przeczytała w nieco zmienionej wersji :)


pozdrawiam cieplutko :*

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Maciej Szwengielski Tak, proszę Pana, ale nie. Może niezbyt jasno się wyraziłem, ale jaśniej nie potrafię ;) Dygresyjnie tylko nadpiszę, że nieprawdą jest, że gdyby nie istniały zasada antropiczna i stała Plancka, to nie byłoby Wszechświata. Byłby. Jeszcze 200 lat temu tych opisów nie było, ale świat miał się dobrze.  A teraz clou. Otóż pisze Pan "Człowiek /.../ musi znaleźć odpowiedź na dręczące jego pytanie: po co istnieje". Nie, niczego nie musi. Do życia powołują nas rodzice, poprzez akt miłości. Po co? A bo pragną mieć potomstwo. Piszę z autopsji. Jakie pytania dręczą bobaska? Przede wszystkim gdzie jest cycuszek. Czyli owo pytanie "po co żyje", pojawić się może o wiele później. Może, ale nie musi. Dla mnie np. pytanie "po co" jest sztuczne i pozbawione sensu. Tak samo jak problem liczby diabłów na główce szpilki. Oczywiście zastanawiać się można nad tym "po co żyć", ale, no właśnie, po co? No chyba, że komuś to sprawia przyjemność. I kończąc, zapewniam Pana, że w naszej cywilizacji są miliony problemów, których rozwiązanie dałoby ludzkości o wiele więcej korzyści, niż odpowiedź na Pańskie pytanie "po co żyć?".  
    • Patrzę w górę   nic         niebo                  chmury                               słońce? nuda   nuda   nuda   Te chmury płyną? żyją swoim życiem   chcę być chmurą                               płynąć                                          i krążyć w niebycie
    • @Waldemar_Talar_Talar - zastanawiasz się, jaki wachlarz uczuć i emocji składa się na miłość. I co jest potrzebne, żeby wyhodować taką, która nie będzie płytka i nie pozostanie tylko słowem; która nie będzie nazbyt dosłowna i nudna. Taką, która będzie niosła ze sobą głębię i tajemnicę.
    • Róże są cudne i wspaniałe na każdą okazję i tą poetycką i tą w relacjach. Super wiersz! Pozdrawiam 
    • Wdziękiem okryty marmurowy posąg Twardymi rękami otula swe barki Wśród sosen wysokich i dróg betonowych Tak ufnie zagląda głęboko w me oczy. Otoczony lasem, ze świeżych liści Młodnikiem co wzrasta, nie wiedząc, na dawnym wysypisku, jakby oszukany. Orkiestrą ptaków od świtu do zmierzchu Dzięciołem, co skończyć nie może posiłku. Zacienione miejsce warunki spełniło Bluszcz obrósł stopy posągu podstawy Paprocie i mchy walca tańczą zielonego. Wilgotne podłoże zapach roztacza Ziemistej głębi wspomnienia przywraca. Dziś tak obfity obraz malowany Choć dzieje swoje gdzies w głębi zapisane, Przynosi ulgę i szczęście niesłychane. - Kapirinia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...