Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

i znowu zegar się pomylił
ciągle obwieszcza złą godzinę
od dawna nie rozróżnia chwili
i komu tu przypisać winę?

zegar się spóżnia to się śpieszy
to stoi w miejscu to zaczyna
kukułka coraz bardziej śmieszy
i czyja to jest czyja wina?

zegarmistrz właśnie zachorował
drugi wyjechał,trzeci umarł
nie powiedziawszy nawet słowa
-podobno piękna była trumna

Do kogo tu się można udać?
może zostawić to wpół zdania?
udawać uśmiech gdy się uda
a może lepiej nie udawać?

I znowu zegar się pomylił
komu przypisać za to winę
kukułka nie rozróżnia chwili
ciągle obwieszcza złą godzinę

Opublikowano

Oj z tym zegarem są kłopoty
Raz chodzi wolno, znów przyśpiesza,
Potrzebny zegarmistrza dotyk
Ale go nie ma. Czas ucieka.

Najwyższa pora kupić nowy
Czas i elektron tu się gonią
Jeszcze usłyszysz dla zabawy
Jak zagra tobie - polifonią

Zniknie sentyment do kukułki
W uchu nie słychać już cykania
Już się nie spóźnisz do psiapsiółki
Pilnuje pory on rozstania

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Czy rymowanka nie może być jednocześnie wierszem?

I nie mówi się "ino" ino tylko, a najlepi to ale.

Ino - znaczy "tylko", bo "ale" to już inaksza sprawa.
Jacek to jest mistrz - komentator i nijak go zastąpić...
Pozdro Piast
Opublikowano

Kupuję wiersz razem z komentarzem niezawodnego Jacka, bo lubię rymowanki, jak to nazwał Jakub Sajkowski. Komentarz stał się dobrą puentą dla wiersza, a tego mi tu brakowało.
Pozdrawiam autora i kontynuatora

P.S.
W ostatniej zwrotce, drugi wers zjedzona literka - powinno być „za”

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @simsalabim Podoba mi się, z obserwacji to przeważnie gryziony jest własny partner / mąż, ale to w wersji realnej, a nie aforyzmu poetki. Pzdr/. Dobre wejście i witaj na forum.
    • Wczorajszy głos nie miał jeszcze twarzy- był dźwiękiem. Dziś znalazł ciało. Luiza nacisnęła klamkę, a kot Leon przemknął przez uchylone drzwi, by wydać jej tajemnicę. Zastygł w połowie drogi, rozciągał się kilka sekund, w których łatwiej było im patrzeć na kota niż na siebie. - Witaj, podróżniku! Męski ton nie był głośny. Po prostu sprawił, że cisza przestała należeć wyłącznie do Luizy. Kucnął - gładził kota z odruchem wyćwiczonym przez samotność. Przez chwilę oboje milczeli. - Dzień dobry, to Leon - odpowiedziała, zastanawiając się, czy człowiek zaczyna mówić do kota z czułości czy dopiero wtedy, gdy brak drugiej osoby zaczyna mieć własny dźwięk? Przedstawili się sobie z ostrożnością ludzi, którzy wiedzą, że imię jest pierwszą rzeczą, jaką powierza się nieznajomemu: Mateusz, Luiza. Zwierzę owinęło ogon wokół jego kostki, Leon wybrał za nich.
    • Oto ci Pelu karaś arak ulepi - co to.        
    • @Wiechu J. K. Mówią, że wiara jest ważniejsza niż wiedza, czyli fakty, a skoro o tym, co po śmierci wiedza jest, powiedzmy, bardzo niewielka, niektórzy zresztą mówią, że żadna, więc każda wiara ją koncertowo przebija. Kreatywnie podszedłeś do tematu, szacun. 
    • @Poet Ka   Jeśli dobrze odczytuję - to największym "schematem" naszego życia jest po prostu... "przypadek".Jedyne, czego możemy być absolutnie pewni, to fakt, że i tak nadejdzie zaskoczenie. Ciekawie wplotłaś tu stany skupienia i żywioły. Kropla drążąca skałę i wiatr szlifujący szkło to dowód na to, że to, co miękkie i ulotne (przypadek), ostatecznie i tak wygrywa z tym, co twarde i stałe (schemat). Zostawiasz czytelnika z genialnym poczuciem pewności co do... niepewności. Ale moja niepewność, co do odczytania tego teksty jest pewna! :)))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...