trzy dwa jeden

Sebastian_Pietrzak · 9 Czerwca 2006

To było zwykłe popołudnie lub wieczór
kiedy aniołowie jak zawsze rozkładali nogi stołom
nie było lekko na ordynarnym niebieskim
zachować to samo lśniące podłoże mógł uratować
tylko przeraźliwy płacz

możesz to zwalić na zacofanie
-pilot się popsuł i oglądali tylko jeden kanał
możesz obwiniać niezrozumienie
bólu nie z tego świata

pomódlmy się dzisiaj o to
co zapomnimy jutro
pomódlmy się razy dwa
bo podobno ze słuchem coraz gorzej

to była taka tam niedziela
z odpoczynkiem kawą w pączku
i rzeczywiście siedziałem nie robiąc nic z niczego
błąd polegał na tym że zacząłem czesać myśli pod włos
tak właśnie z tego niczego zdałem sobie sprawę
że dopiero gdy się patrzy w twoje oczy przychodzi ochota
na lekcje pływania

M._Krzywak · 10 Czerwca 2006

Pełnowartościowy tekst - ale trzeba go chyba więcej niż trzy razy przeczytac - i zwracac uwagę na każde słowo.
Jeżeli zwykłe popołudnie - lub wieczór (motyw czasu), to skąd aniołowie ? Wydawałoby się, że powinno byc raczej zaprzeczenie - niezwykły. Zresztą to wahanie czasowe jeszcze się powtórzy - co ciekawsze w podobnym układzie
1 strofa - stół, 4 - kawa pączki
1 strofa - aniołowie, 4 - niedziela

Panie Sebastianie - zrobiłem chaos interpretacyjny, ale co raz cos nowego nasuwa się, coraz to nowsze obrazy i sensy się wyłaniają. A pisac by można dużo i jeszcze byłoby mało. Zatem zostawiam taki zaczątek (zaród) to, co wyłapałem.
Wiersz jest świetny.
Pozdrawiam.

niemozesz wiedziec · 10 Czerwca 2006