Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

i tak z myślami latam
nieprzeciętnie
odbijam się od ścian dźwiękami

wyśpiewują moje lęki
nie pytając o zgodę
tłoczą je w plastikach

nadają im głębię
zrozumiałą tylko dla mnie

co za rezonans

Opublikowano

podoba mi się i nie przeszkadza mi nawet to, że tytuł powtarza się w pierwszym wersie. jakoś tak mi nawet pasuję :) wiersz ma fajny klimat, a ja rozumiem go (może jednak nie) na swój sposób. bardzo czuję to co przekazujesz. jednak przyczepić się muszę do wersu: tłoczą je w plastikach. nie bardzo rozumiem. czy autorka mogłaby wyjaśnić, mnie biednemu?

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nie to chciałam tym przekazać- ten wers nie do końca tu pasuje, wciąż nad nim myślę, bo strasznie mnie drażni... może w ogóle go wyrzucę, bo zmienię na pewno(chyba :P)

Yasioo- cieszę się :)

pozdrawiam wszystkich, frrr ;))
Opublikowano

Mi ten wers pasuje w 100%. Odbieram go tak: tłoczą się w plastikach, czyli symbolizują brak swobody brzmienia, powstaje dysonans, zgrzyt, paradoks, dzieci i ryby głosu nie mają, a jednak ich głos słychać gdzieś między wersami.

pozdr.
Ariel

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



To samo miałem napisać:) Może nie rzuca się w oczy, ale rezonansuje,
a u ciebie fr ashko - to jak dzwon:)

Wiersz dostaje plusa (rym zapewne wyrzucisz z obrzydzeniem - i dobrze,
bo niepotrzebny, a co do plastiku - może "tłoczą je w puszkach"? Będzie
i rezonans, a i sens zachowany - w Japonii np. sprzedają powietrze w puszkach)
Pzdr!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...