Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Lubię wchodzić tutaj i obserwować to z ukrycia. Fosforyzujące aleje parków, a w nich wtulone w siebie spojrzenia i dłonie drżące od czegoś nowego. Ciemne zaułki, które nie mają sił iść. Wyziewy i wyrzuty zatroskanych ulic. Zimne i ciemne okiennice, opętane chęcią latania. Puste kamienice, które już skoczyły. Zasłony trzepoczące na wietrze, w geście pożegnania.

Tutaj wysuszone szkielety much pokrywają stoki lasów. Poprzez szczeliny pustoszeją poddasza i strychy pachnące żywicą. Staram się szpiegować szlaki i zapamiętywać zwyczaje nietoperzy.

Ich czarne kontury parabolicznie wznoszą się i opadają w pogoni za owadami. Wznoszą się i opadają. Cienie trzepoczą skrzydłami w pomarańczowym schyłku dnia. Urzeka mnie pierwotna linia życia. Ściągam ten ich martwy wzrok. Wzrok pusty i mądry. Bo przecież wzrok ślepców nie stawia pytań.

I chciałbym znać tyle odpowiedzi.

Czasami jak spojrzenie Słońca zza drzew prześwietla mnie myśl, że chcą pogłaskać mnie po włosach.

Ponad miastem umarł kolejny dzień. Ciemność odsłoniła wreszcie te błękitne harce zjaw, na które czekam tu za każdym razem. Kryształowa mgła wznosi się nad stawami jakby sączył się rechot żab. Rośnie wyżej rodząc nowe chmury i stopniowo wysysa deszcz z okolicznych pól. Ktoś odłączył nocne zasilanie. Mokry księżyc pobladł za ścianą i tylko trzeszczące latarnie miast rozświetlają deszcz. Gram z nim w chowanego.

Chłodny oddech duchów nocy porusza krainą deszczowców, a sen zaczyna wypełniać domowe otchłanie. Lubię to obserwować. Ciągle tu jestem i uporczywie patrzę w cienie pokoju. Lunatycznie zejdę stąd i będę śnił pod Twoim oknem.

Opublikowano

Patryku, witamy na prozie.
bardzo dobry debiut, choć tekst odbieram bardziej jak poezję niż prozę :). ale
nie kłócę się o formę, bo ostatnio pewien poeta mi powiedział, że obecnie nie istnieje
wyraźna granica pomiędzy tymi gatunkami.

więc + ulubione city

zdrówka i serdeczności Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka   powstrzymam się z odpowiedzią:)   bo jak zaczniemy tak do siebie pisać to internet zapełni się w siedem dni:)     ale co muszę to muszę.   Twoje słowa.   to tak jakbyś mną pisała albo ja Tobą.   zgadzam się z każdą myślą i z każdym słowem.   jesteśmy dziś na etapie totalnego zjazdu wartości w dół.   z przyjemnością to napiszę - ku zagładzie!   wielopłaszczyznowej.   totalnej.   było pięknie.   awangardowe ruchy literackie, malarskie, muzyczne.   kuźnie myśli.   amerykański jazz i kultura masowa.   i wreszcie lata sześćdziesiąte XX wieku.   epoka nylonowych koszul, jeansów i radia Luxemburg.   wolność.   nawet tutaj, za żelazną kurtyną.   ale zło się tliło.   najpierw głowy Ludwika XVI i Marii Antoniny w końskim łajnie, na bruku paryskiego placu.   później Adolf Hitler.   a teraz unia europejska.   i dramatyczny spadek wartości intelektualnej człowieka.   zboczeńcy, lumpy, terroryści.   i nagorsze.   ludzkość już z tej drogi śmierci nie zejdzie.   jadą łbami w dół z uśmiechem z tureckich zębów przyklejonymi na czaszkach bez rozumu.     a nieco inaczej ujmując słowa pewnego filozofa napiszę o pięknie które było tak:     "ta czaszka Poe już nigdy się nie uśmiechnie"     
    • Witaj - niby mało słów w tym wierszu a mimo dużo powiedziały -                                                                                                                 Pzdr.                                                                                                               
    • Witam - min też się podoba twój wiersz -                                                                          Pzdr.
    • Witaj - taki spacer to skarb - bardzo miły wiersz -                                                                                       Pzdr.serdecznie.
    • Lekko mi! Gdy jesteś. Serce wezbrane. Dusza spokojna. Każdego dnia Ciebie wyglądam. Drogę mi wskaż! Jak pochodnia.   Lekko mi! Gdy jesteś, światłem dla powieki, strumieniem w suszy. Obejmij mnie! Włosów rzeką.  Ciszą bądź! Po burzy.   Lekko mi! Świat nuci! Odę połączeń, gęstnieje para! Wiem! Nasza bliskość powróci. Serce urośnie! Obłoki dla nas!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...