Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Karuzela

Edyta Zielińska
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Edyta Zielińska

Edyta Zielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Nic nie jest trwałe –
naprawdę nic

Nawet kwiaty w końcu
Przekwitną i liście
Z drzew spadną

Nawet życie przemija
niczym karuzela.

Każdy dzień ma swój koniec –
czy słoneczny czy deszczowy
śnieżny bądź mroźny.

Nic nie trwa wiecznie –
nawet miłość człowieka
przemija

Wiktor Desiczewski

Wiktor Desiczewski

Opublikowano
Opublikowano

na ten temat już raz napisała szymborska... "nic dwa razy się nie zdraza"... i chyba nie ma co jej pzreścigać bez ciekawszej oprawy.

mimo, że uczucie przemijania jest mi teraz bliskie, to niestety wiersz nie dociera. jest zbyt prosty. nie zmusza do myślenia. porównanie do karuzeli już było.
chociaż nie jest tragicznie, to niestety nie jest też dobrze.
ale pracuj dalej.

pzdr
wiktor

Edyta Zielińska

Edyta Zielińska

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pani Ewo!
Pani poezja jest zdecydowanie lepsza od mojej.
To forum pomogło mi zrozumieć, że ja się tu nie nadaje.
Moja poezja jest zbyt banalna, bo tak naprawdę widać nie jestem żadną poetką, tylko zwykłą osobą, która po prostu dostrzega piękno tego świata. Dziękuję za komentarz:)

Pozdrawiam wszystkich serdecznie, możecie liczyć na moje komentarze - Edyta

Wiktor Desiczewski

Wiktor Desiczewski

Opublikowano
Opublikowano

aj tam zaraz forum nie dla mnie...
nie jest to arcydzieło, ale niech Pani kombinuje dalej.
tylko niech wydobędzie z siebie uczucia bardziej skomlikowane, niech Pani je ubierze w niebanalne słowa, niech Pani da upust wyobraźni.
nie ma sensu się poddawać, tylko szlifować i uczyć się.

pzdr
wiktor

Chanah Letkowska

Chanah Letkowska

Opublikowano
Opublikowano

Witam Pani Edyto,
Pani wiersz nie jest ani dobry, ani zly. Tak naprawde jeszcze go nie ma. Prosze to co Pani napisala potraktowac jak szkic, a teraz dopiero zaczac opisywac to co w szkicu Pani nakreslila.
Moze prosze spojrzec na przemijanie z innej perspektywy? Przemijanie daje poczucie , np. niepowtarzalnosci pewnych rzeczy , chwil. Przemijanie pozwala nam na "poczatki" itd. Kazda moneta ma dwie strony, przemijanie rowniez, prosze to wykorzystac, zestawic moze?

Zycze powodzenia w dalszych zmaganiach z sama soba, wiem z autopsji, bywa trudno. Olesia troche Pani dopiekla, ale ona tylko udaje taka paskudna. Naprawde to mila, ulozona, subtelna zlosnica, ktora czasem miewa calkiem dobre pomysly na pisanie.


Pozdrawiam cieplo, Chanah.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • EsKalisia
      Chaos

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję bardzo, za życzliwe słowo - jest mi miło. Pozdrawiam  @Witalisa ta edycja ma swoją historię;) napisał do mnie pewien Jegomośc -pozdrawiam- żebym zmieniła konkretnie słowo " mym" na " moim" i chciałam, mimo że poszłam ślepo za Jego radą, zachować jeszcze jakieś resztki godności :D @Berenika97 mało tego;) wczoraj dowiedziałam się że można lubić i bałagan i porządek - odnajdywać siebie - i rzeczy - w tych dwóch różnych mikrokosmosach;) Dziękuję za komentarz 
    • Poet Ka
      Czeremcha

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Czeremcha   Białe kwiaty kasztanów niczym różane panny w falbankach.   Jak czeremcha drobna – tak białe twarze Ezry Pounda.   Semafory nie te same. Na pierwszym planie ławka.   Tłem czeremcha – przez kontrast, nie przez podobieństwo.   Tu dwie twarze, a za nimi miriady, to drobnizna ażurowa ecru.   To stare panny w ciemnej zieleni, niewydane, bo wydane – odleciały.   Dym za złote nausznice wywiało, czego czeremcha zdaje się   nie zauważać.
    • LessLove
      prostolinijne życzenia

      Przez LessLove · Opublikowano

      @iwonaroma To może najwłaściwsza pora na dywagacje filozoficzne, nie tylko poetyckie, więc  sobie na nie pozwolę, dotykając zapewne granic herezji, ale bez takiej woli...   Twoje słowa to formuła konstytutywna wieczności. Dotyczy życia, ale jest obojętna wobec Istnienia - cechy boskiej.   On JEST, czyli istnieje poza naszym rozumieniem czasu i przestrzeni, On generuje nasze istnienie w czasie i przestrzeni, to które potrafimy naukowo dostrzec i próbować mierzyć różnymi parametrami swoistymi.   Nasze przemijanie można nazwać z Jego perspektywy... "grzechem pierworodnym" (znajomo brzmi?) polegającym na oderwaniu naszego bytu od cech boskich i wygenerowaniu rzeczywistości względnej dla Niego, a dla nas bezwzględnej, zwanej entuzjastycznie "prawdziwą" bo... dla nas poznawalną. Stąd pochodzą parametry naszego życia - czas i przestrzeń - z aktu oddzielenia - nazwanego w Księgach symbolicznie  "Wygnaniem z Raju". Stąd też "grzech" i przyczyna naszego przemijania, które nie oznacza jednak - z Jego perspektywy - żadnej zmiany w naszym istnieniu, mimo, że dla nas jest perspektywą śmierci. . Ta koncepcja implikuje naszą (marną) pozycję rozumienia Boga: szukamy poza sobą, a powinniśmy szukać w sobie. Nie jesteśmy w stanie zrozumieć Istnienia, a jedynie (i aż) parametry "naszego istnienia", nazywanego życiem.  A dlaczego posługujemy się -oczywistym dla nauki - pojęciem czasu i nie potrafimy go wskazać inaczej niż jako funkcję? Dlaczego odbieramy prawomocność naszemu rozumieniu Boga, które także obserwujemy poprzez Jego manifestacje, poddające się również badaniu naukowemu?   Według mnie i bez świętokradztwa, jesteśmy tożsami z Nim nie tylko kodem źródłowym- Jego aktem, ale to ON jest naszym DOMEM. Brzmi "ewangelicznie"? Bo też "Ewangelia" mówi prawdę zarówno o życiu (naszym istnieniu) i o Istnieniu w Bogu, ale formułuje ją językiem człowieka, z jego perspektywy i jego pojęciami, posiłkując się obrazami.   Świętość życia zawiera się w jego (świętym) pochodzeniu oraz udziale w Istnieniu, a boskość wymyka się naszemu rozumieniu i powinna naturalnie rodzić WIARĘ. Misja ofiary IHS jest aktem zjednoczenia nas z Bogiem, za koniecznym dla nas aktem woli, opartym na WIERZE.   Bardzo modne ostatnio, śladem (bardzo chwiejnej nadal) teorii fizyki kwantowej jest formułowanie twierdzeń o "względności naszego funkcjonowania", jego "pozorności" i "umowności". Modne jest pisanie o "stanie powiązania kwantowego zjawisk, całej energii i każdej cząstki materii", a nie słyszę próby połączenia tych twierdzeń naukowych (f.k.) z teologią, co usiłuje (zbyt nieśmiało) formułować u nas jedynie ks. prof. Michał Heller, a dla mnie jest to oczywiste i wynika z przyrodzonego człowiekowi archetypicznej potrzeby szukania prawdy. Dlaczego nikt z teologów nie sięgnie do tej teorii, żeby napisać o "stanie powiązania człowieka z Bogiem"? Przecież to  wiele by nam wytłumaczyło w rozumieniu siebie i sensu naszego życia.   Dla jednych istnieją "prawdy naukowe", dla drugich "prawda o Bogu", a przecież cały czas jest JEDNA PRAWDA. Nazwałem ją Ten Który Jest, a to określenie funkcjonuje przecież w księgach od tysięcy lat! Nie dziwi mnie niestety niechęć dwóch korporacji (naukowej i teologiczno-kapłańskiej) do podania sobie ręki w tym wysiłku, bo jaki mają w tym (korporacyjny) interes? To takie ludzkie, niestety, Iwono, Violu, Wszystkie Poetyckie Dusze.    /dedykuję ateistom do przemyślenia i ku przestrodze/
    • LessLove
      Wiersz jest pusty!

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Marek.zak1 "Licentiae Accipientium" jest równie uprawniona jak "licentia poetica" :-)
    • Marek.zak1
      Wiersz jest pusty!

      Przez Marek.zak1 · Opublikowano

      Wielu wierszy nie rozumiem i w wielu nie widzę żadnego przesłania. To nie znaczy, że wiersz jest o niczym, tylko ja niczego nie widzę, nic do mnie nie trafia, więc zwyczajnie nie komentuję. Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...