Niezłe tripy

[Sanestis_Hombre]

[u]PIERWSZY TRIP[/u]

12 Września 2004

Rozpocząłem pisanie od wypicia szklanki tokaju. Wydaje mi się, że dobrze zrobiłem. Sięgając po wino, próbowałem zabić ślady pamięciowe, jakie pozostały po ostatnich wydarzeniach, których byłem świadkiem. Niestety nie udało się, więc zdecydowałem się opisać to, co przytrafiło się w tym roku. Wskazówki muszą się cofnąć, aby móc rozpocząć podróż w czasie.

11 Września 2004

Czekam na przystanku na autobus i nie do końca orientuję się w anatomii swego ciała. Czy to moja prawa ręka obściskuje tę blondynkę? Chyba zaraz połknę język, tak bardzo się kurczy i powoli się zapada w głąb jamy, a na zegarze już prawie północ. Obym tylko nie zasnął. Czerwone oczy rozpoznają jakieś śmieszne stworki skaczące po pasie zieleni, to z pewnością Teletubisie. Ten niebieski popchnął różowego. Żółty zaczął odgryzać skrzydełka gołębiom. Widzieliście o północy tyle gołębi? Jakaś pięknisia woła mnie. Wsiadam do pojazdu czterokołowego zdalnie sterowanego, nie wiem dokąd jadącego, lecz mocno trzęsącego. Jestem teraz pasażerem bez własnego języka. Wkładam palce do przełyku, próbuję coraz głębiej. Nic to nie daje. Wymuszam odruch wymiotny i resztki pizzy lądują na szybie, a jęzora jak nie było, tak nadal nie ma. Nawet nie mogę przekląć. Autobus skręca gwałtownie w lewo, więc moja twarz ląduje w… Widzę jak za zakrętem znikają Teletubisie. Żółty triumfuje, otwierając szeroko usta, pokazuje język, na którym powstała mieszanka śliny z piórami. Autobus po kilku minutach zatrzymuje się i otwierają się drzwi. Wychodzę i przewracam się na chodnik.

10 Września 2004

Wpadłem do piwnicy pełnej ludzi. Najpierw oszołomił mnie huk muzyki, a później poczułem na sobie łokcie kobiet pchających się na parkiet. Tak, to była ostra impreza. Ani jednej trzeźwej osoby. Dwie panie zaciągnęły mnie do stolika, na którym stał pełen kufel piwa. Zaszumiało mi w głowie. Czas stanął w miejscu, zrobił sobie dzień wolny. Ot tak, po prostu zapaliłem papierosa. Wciągnąłem do płuc dym i powiedziałem sam do siebie, że jestem gotowy. Wyskoczyłem na parkiet i zacząłem tańczyć. Początkowo zauważałem innych ludzi, ale później oddałem się samotnej zabawie. Kręciłem się, skakałem, podążałem za światłami, obijałem się o ściany. Pomieszczenie stawiało się coraz to mniejsze, aż w końcu widziałem je przez okrąg wielkości dziurki od klucza. Malutcy ludzie, niewielkie nogi. Mniejsze, jeszcze mniejsze, najmniejsze. Wszystko zniknęło. Stałem w ciemnym pustym pomieszczeniu. Gdzieś z oddali dobiegały dźwięki czegoś w rodzaju hiszpańskiej gitary. Kiedy miałem udać się w stronę dochodzących odgłosów, dwie poznane wcześniej panie, wzięły mnie pod rękę i poprowadziły ku źródłom doznań węchowych. Pizza Pescatore wylądowała w moich ustach. Jadłem zachłannie, a z każdym kęsem traciłem apetyt. Ostatecznie pozostałem samotnie w nieznanej pizzerii, niczego nie widząc, nie czując i nic nie słysząc.

9 Września 2004

Postanowiłem pojechać do wielkiego miasta, by móc zobaczyć prawdziwego Teletubisia odgryzającego głowę gołębiowi. Włożyłem do kieszeni kilka różnych tabletek: meskalinę, narkazynę oraz kilka pigułek psychotropowych.


[u]DRUGI TRIP[/u]

Dzień X

Ten dzień mógłby się nie zdarzyć, ale jednak się przytrafił. Był to trip pociągowy i trwał godzinę. Natomiast intensywność emocji rozciągnęła go w czasie. Faza pierwsza: mam ostatnio dziwne przeżycia z kobietami, bowiem większość z nich dopatruje się we mnie adoratora; nawet gdybym unikał kontaktu wzrokowego, to zawsze jakimś nieświadomym gestem, mimiką twarzy bądź słowem narażam się na nadinterpretację ze strony pań. Co zatem mam zrobić? Ukryć się? Jeśli jedna tak źle odbiera moją uprzejmość to jeszcze pół biedy, ale kiedy prawie wszystkie… ty kręcisz do mnie albo do niej, ty jesteś zafascynowany nią, patrz jak do niej zarywa, no – chyba do mnie startował na imprezie… Faza druga: siedziałem w rzeczonym pociągu i mi nawet przez myśl nie przeszło, że kogoś spotkam, jednak myliłem się; dwie koleżanki usiadły koło mnie, a trzecia rozsiadła się naprzeciw nas, tej ostatniej nie trawię (powiedziała mi po 30 sekundach znajomości, iż ma faceta, a nie pytałem jej o to, co mnie to obchodzi!?); koleżanka nr jeden coś tam nawijała i w pewnym momencie zrobiło się jej gorąco, więc przesiedliśmy się na inne miejsca; koleżanka nr dwa (ma albo i nie ma faceta) stwierdziła, że wstępnie już umówiła się ze mną na lekcję francuskiego… Co z nich wyniknie? Któż to wie. Siedząc naprzeciwko zaczepiała mnie nogami. Tego już było dość. Nie jestem przecież kastratem. Miałem ochotę prześlizgnąć ręką po jej udzie, ale to ona mnie uprzedziła, niby nieświadomie, gdy poprawiała sobie ubranie (a ponoć to ja miałem robić pewne rzeczy nieświadomie). Faza trzecia: koleżanki opowiedziały mi pouczające historyjki o natrętnych adoratorach, którzy im nie dają spokoju; może zatem dzięki wstrzemięźliwości i powstrzymaniu ręki nie zostałem wpisany w poczet nachalnych fanów.


[u]TRZECI TRIP[/u]

11/12 dnia drugiego miesiąca roku 2005

Na początku to nie był trip ale rip, bo bez klimatu i nastroju na zabawę siedziałem znowu w harleyowni i pochłaniałem pustokaloryczne piwo. Tak do godziny 02:30 przemierzałem szlak parkiet – stolik – parkiet – stolik – WC – stolik. W męskiej ubikacji jakieś panny imitowały poród. Choć tak naprawdę, to odgłosy, które wydawały przypominały pojękiwania szczytujących kobiet. Z damskiego WC wyszła niespodziewanie moja dobra koleżanka. Troszkę pogadaliśmy i zniknęła. Znowu było nieciekawie. Wciągnąłem na parkiet znajomą parę. Potańczyliśmy przez kwadrans i oni również się ulotnili. Ponownie zostałem sam. Koło 3:00 zaczęło się przerzedzać. Zobaczyłem na parkiecie tę samą dziewczynę o kręconych farbowanych na rudawy kolor włosach, która bardzo przypadła mi do gustu, ale bałem się do niej podejść. Jednak zrobiłem to. Może w tym momencie powinienem zakończyć pobyt w tym lokaju? Coś albo ktoś nie pozwolił mi. Zostałem do rana. Zostaliśmy do rana .. Tak, to moje „z piątku na sobotę” znowu się wypełniało.


[u]CZWARTY TRIP[/u]

Dzień: nieznany
Miejsce: nieznane
Wydarzenia: nieznane
Narrator: przedawkował tripy.
Diagnoza: kuracja odwykowa w pomieszczeniach bez barów.


[u]nie był to trip ale rip - nie była to wycieczka nocna po barach, lecz zejście (emocjonalny dołek, niedyspozycja fizyczno-psychiczna)[/u] - przyp. S.H.

[ulinda monteso]

trzeci raczej mi ni podszedł, ot taki prywatny. poza tem bardzo dobrze, przyjemnie i w klimacie. przyczepię sie tylko do mimiki twarzy. pozdro

[adam sosna]

tokaj?

furmint?

+

więcej napiszę jak się napiję
na trzeźwo stracham się

[Sanestis_Hombre]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Bo trzeci jest osobisty, ale bez happy endu. Mimika? - przemyślę.




No raczej. Ja też nie pisałem tego na trzeźwo (ale nie róbmy z tego sensacji). Wróć jak się napijesz, zdrowie!!

[adam sosna]

nigdzie nie idę
przyniosą mi
chyba

[niemozesz wiedziec]

"wstecz czasu"? brrrrrrrrr........

[Piotr Rutkowski]

ciekawe, dobrze , że już wyrosłem z takich zabaw,

unikaj imiesłowów, mieszaj zdania, długie, przedzielaj krótkimi, równoważnikami nawet, unikaj strony biernej, pisz swobodnie...bedzie rewelacyjne....

nie wiem czemu pierwszy/ostatni fragment jest w teraźniejszym podczas gdy inne są w przeszłym, myślałem że to celowe, tak jak opowiadanie od dupy strony, ale nie mogę dopatrzeć się celowości i związku...

Czemu to zrobiłeś?

[Sanestis_Hombre]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

czekam na twoje teksty

[Sanestis_Hombre]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja jeszcze nie wyrosłem.

Pokombinuję coś ze stylem. Tekst był w warsztacie, ale nikt nic nie pisał, więc wrzuciłem na forum.

Fakt - jest od dupy strony, bo 12 września to dzień, w którym to spisywałem (pijąc) a później jest retrospekcja czasowa.

dzięki za odwiedziny i rzeczowy komentarz.

[Espena_Sway]

Sanestisie, czytam i zaczynam żałować, że sama tak nie potrafię ;(
treść bardzo realistycznie przedstawiona, przyjemnie przelatuje przez myśli.
na formie się nie znam, więc :]

muszę się zabrać za dokończenie opowiadanka :/, a znowu
zaczęłam pisać wiersz, trzecią reedycję :)

zdrówka i serdeczności Espena Sway :)

[Sanestis_Hombre]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak to było bardzo realistyczne, aż do bólu. Tamte zdarzenia wryły się mocno w moją pamięć, ale dalszego ciągu historii nie napiszę.
Dzięki za odwiedziny (kolejne). Czekam na opowiadanie.
szacuneczek!!

[czarna]

zaciekawiło mnie, wciągnęło
co prawda, przyznaję, że nie umiem poukładać wszystkich puzzli w jedną całość ale czyż to konieczne?
czyta się bez ciążenia
kamień i tak opadnie na dno
pozdro

[Sanestis_Hombre]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piasek i kamień zawsze opadną na dno.
Miło cię znów widzieć. Czekam na twoje teksty (coś ich ostatnio brak).