Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Spokojnie, Kajetanie, warstwy chmur
świadczą, że jeszcze nad nami jest niebo
że w sumie mógłbyś powstać z martwych
a nie niknąc gdzieś gdzie nie wiem
żmudne są te litery, miasto Pergamoss
diabelska czcionka i ktoś obłąkany
puste wnętrza muzeów i przeszłość
sens tych słów w teraz oblekam
by zaprzeczyć nicości

co jeszcze byś potrzebował teraz pod ziemią
krew temu zaprzecza, pokazujesz blizny,
milkną już kuranty, chodź, wstaniemy
na jedno czy drugie piwo, przecież można
oderwać się od tej całej poetyki zachowań
i oglądać nogi niedoszłych dziewic
spokojnie skubiąc trawę i paląc papierosy
do czasu, aż nie zwinie nas policja

ale czy jest na to czas? Bezkompromisowość
miłości, okrzyk bojowy, bez rewolucji
musi się obejść, nie milcz tak głośno,
tak dziwnie patrzą na nas tamte typy
w czerwonych płaszczach, my burżuazja
nie zrozumieją, że to chwilowe i proste
ty czerpiesz z stamtąd, ja czerpie z jutra
nawet nie chodzimy do kościoła, kiedyś
oblali nas wodą, ich pierwszy grzech

a potem rozbijaliśmy szyby w bloku
nie ogarnęła nas poezja wieszczów, to Bachus
pił z nami, Kajetanie, napracowaliśmy się
wbijając w pamięć tlenki, wodory i bakterie,
kryjąc się w zaułkach przed moralnością
naszych wspólnych matek i pijanych ojców
sami obejmowaliśmy ciała brocząc wódką
wchłonięci przez młodość trzymaliśmy ze złodziejami
och, jaka szkoda, że wiecznie nie można być

do dziś nie wiemy, czy Żydzi nas sprzedali
czy sentymentalni romantycy, czy komuniści
cos spamiętane daty wojen wystają z kieszeni,
czasami kastet, czasami nóż, nie ognia miecz,
to salamandrę wodą się zrasza, my uciekaliśmy
z objętych kontrolą obszarów ich władzy,
gdy brały nas w ramiona te piękne ladacznice
nikomu nie chciało się wówczas wyjść, tak trudno,
Kajetanie, odzyskać ten dawny świat.

Opublikowano

świat ladacznic nie jest chyba tak trudno odzyskać, trudniej świat dziewic, czy też dziewictwa /w duchowym oczywiście wymiarze/;
idziesz w dobiazgi, małostkowości; kiedyś trzeba przestać być chłopcem, aby stać się mężczyzną, więc skąd ten żal?
to se ne wrati, pane Hawranek! :) J.S

skróty konieczne, skróty!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Też mam takie sygnały, tylko kłopot z czasem mam straszny - wiersz zdecydowanie szybciej napisac. ale od lipca rzucam sie jednak raczej w wir prozy.
Dzięki, ale na razie ten wiersz zostanie tutaj, jeszcze nad nim pomyśle :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @lena2_   Bardzo dziękuję!    Dziękuję serdecznie - i cieszę się, że to widać, że ból w tym wierszu jest  bramą. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Waldemar_Talar_Talar   Bardzo dziękuję! Jak najbardziej!  Serdecznie pozdrawiam. :)  @wiedźma   Bardzo dziękuję!  Cieszę się, bo to również moja ulubiona fraza - ale "następnego" . :)  Serdecznie pozdrawiam.  @Marek.zak1   Bardzo dziękuję!  Dziękuję za te piękne słowa.To niezwykle miłe i ważne, że dostrzegasz obie strony tego doświadczenia - zarówno ten trud, jak i ogromną radość. Takie słowa wsparcia i szacunku mają wielką moc. Serdecznie pozdrawiam. :)  @Migrena   Bardzo dziękuję!   Piękne i przejmujące ujęcie tematu. To prawda - bez tych pęknięć często pozostajemy szczelnie zamknięci w sobie. Dziękuję za to przypomnienie, że ból, choć brutalny, potrafi być rzeźbiarzem ducha. Dziękuję za te mądre słowa.   Serdecznie pozdrawiam. :)  @Rafael Marius @Stukacz   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :)
    • @jan_komułzykant Na poziomie !!
    • @Posem   "Warczenie czegoś, czego jeszcze nie poznałem" - to świetne zdanie -samo w sobie jest wierszem. 
    • @Poet Ka   Lubię te gry słowne ukryte między wierszami. Przetarcie kurzu, żeby „spamiętać”, brzmi jak proces wywoływania starej kliszy. W Twoim wydaniu fotografia to nie tylko obraz, może też zmaganie się z materią słowa i czasu. :)
    • @Wochen   Pokazujesz mechanizm psychicznego uwięzienia - im bardziej uciekasz od słów i uczuć, tym głębiej w nie wpada. Karuzela z ostatniej strofy to genialnie prosty obraz - wirowanie, które wygląda jak ruch, a jest tylko powtarzaniem tego samego miejsca.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...