Amorek

[jacek_sojan]

smarkacz
z gołą pupą loczkami
wielkim łukiem na ramieniu
garścią strzał

dlaczego właśnie on
łobuz wiercipięta

jakże mądry jest los
takiego właśnie zausznika wysyłając
w świat dorosłych

bezbronna nagość dziecka
wzbudza zaufanie
pozwalamy na zabawę pod oknami
na naszych ulicach


z szelmowskim uśmiechem
ten wysyła zatrute pociski
tłumacząc się dziecinnie
- to żarty to tylko żarty

i zostawia nas z raną
po której nawet blizny
przypominają wiersze
pisane nigdy nie wysychającym atramentem

kiedy odwracał się ode mnie
poznałem jego tajemnicę
znużoną twarz starca
żującego z bezsilną złością słowa
- trafiłem cholera trafiam zawsze
wiatr mi znowu w kołczanie pomieszał

[zak stanisława]

cha, cha Jacku, swietnie, płenta zaskoczeniam
pozdraw, ES

[rose garden]

Podoba mi się!

[kalina kowalska]

czytając, czułam że pewnie trafił amorek, że do tego zmierzasz, ale bardzo fajnie (zaskakujaco) to napisałeś w ostatniej zwrotce

"pisane nigdy nie wysychającym atramentem krwi" - a może by to nieco odpatetyzować?:)


pozdrawiam

[Bartosz Wojciechowski]

Odpatetyzować, czyli wyrzucić, bo niepotrzebne, i już.
Panie Jacku, są dwie literówki: "loczkami" i "przypominają".
Kolejny udany, gratuluję:)

[jacek_sojan]

zak stanisława.;
rose garden.;
pozytywny odbiór zawsze cieszy, dziękuję!

[jacek_sojan]

kalina kowalska.; ufam Twojej intuicji; poprawiłem;
to ważne i miłe,że wiersz przyjmujesz; dzięki!

[jacek_sojan]

Bartosz Wojciechowski.; z racjami się nie dyskutuje - racje się przyjmuje; dziękuję za słuszną
uwagę; pozdrawiam!

[pathe]

najpierw szczały teraz amorki.no no;)
ładnie, podoba mi się nawet bardziej!

[EWA_SOCHA]

świetne zakończenie! kłaniam sie panie Jacku:)
to naprawdę dobry wiersz:) tytuł początkowo mnie odepchnął, jednak nie zawiodłam się:)))

pozdrawiam serdecznie
wio/senna eva

[kalina kowalska]

jacek sojan
no, to już drugi cytat z moich wierszy w sygnaturce forumowicza - może wydam zeszycik ze złotymi myslami:)))
dziękuję - czuję się zaszczycona
pozdr

[Stefan_Rewiński]

No to teraz dawaj Jacku o dzieciakach, załapiesz się na becikowe, pozdrawiam, Stefan.

[Roman Bezet]

Autorze,
podziwiam Twoje bezgraniczne zaufanie (do świata - vide: przyroda; losu), podejrzewam nawet, że mógłbyś się bez trudu utożsamić z bohaterem tego wiersza, również w aspekcie "dziecinności" i "zgorzkniałej mądrości". Masz rację: człowiek jest takim pomieszaniem.
Kompozycja jest świetna, ja bym sugerował poczyszczenie w środku, czyli wszystkie słowa, które nie są niezbędne - precz, inwersje (np. "odwracał się" do przodu wersa), "a ten" schować niżej, zlikwidować dopowiedzenia (np. "nic nie podejrzewając" -> "pozwalamy"), żeby struktura wyszlachetniala do poziomu zakończenia. Niezbyt podoba mi się też użycie myślnika - jako zaznaczenia cytaty.
Jak widzisz - to tylko kosmetyka (może konieczna jedynie w moim odczuciu?).
Nie czytam tego wiersza emocjami - dlatego mogę go docenić niezależnie od wszystkiego ;)
pzdr. b

[jacek_sojan]

pathe.;
EWA SOCHA;
dziękuję za wyrażenie opinii, cieszę się, że właśnie takiej; :)) J.S

[jacek_sojan]

kalina kowalska.; a mnie ten cytat wydaje się niezbędny, jako podpis pod tym co zamierzam, kiedy
biorę się za pisanie wiersza lub jego interpretację - być jak najbliżej źródła, czyli
prawdy; i to ja za niego dziękuję! J.S

[jacek_sojan]

dzie wuszko.; i ja tego wiersza nie lubię, jak nie da się lubić choroby, trąb powietrznych i pożarów;
ale cóż robić - istnieją;
pytanie - nie lubisz Tego wiersza?, czy takiego sposobu patrzenia peela?, czy też
formy ujęcia tego tematu?; może irytuje Cię anachroniczność samego pomysłu -
bo niby wyeksploatowany?! a klimaty - owszem - jak opisane przez Ciebie, takie
właśnie być powinny !/;
przykro nam obojgu, kto wie, czy nie z tego samego powodu /emocje to tylko
taka a nie inna pogoda duszy - i w tym jest jakaś nadzieja - przecież jestem
pomimo wszystko optymistą i Ciebie też do optymizmu namawiam/; J.S

[jacek_sojan]

Stefan Rewiński.; o dzieciakach? świetny pomysł - ależ poeci to dzieci!
czy za wiersze o dzieciakach też będą przyznawać becikowe??!
i masz rację - mało jest wierszy o dzieciach, a to najtrudniejszy temat na świecie
pozdrowienia znad kołyski - wiersza; J.S

[jacek_sojan]

Roman Bezet.; podziwiasz moje bezgraniczne zaufanie??!!! Poeto, czy jesteś w stanie napisać
choć jeden dobry wiersz bez kołatającego się gdzieś w głębi Twojego jestestwa
zaufania w sens słów, po które sięgasz, obrazów - na które patrzysz, sens
/ukryty/ zdarzeń, które stały sięTwoim udziałem?? Może ja to zaufanie otwarciej
manifestuję, ale czytając Twoje wiersze, mam wewnętrzne przekonanie, że także
spaja je ta sama niezachwiana wiara w wartość tego, w czym masz swój udział, a
dodatkowo - jako poeta - jesteś idealistą, choć sam nigdy do tego się nie
przyznasz. A maski, jakie obnosimy, świadczą jedynie o naszej bezsilności , albo
inaczej - o naszej bezbronności; :)!
a wracając do wiersza - Twoje uwagi potraktowałem poważnie, i kierowany suge-
stiami naniosłem poprawki - proszę o wejrzenie;
pauzę /nie myślnik!/ pozostawiam jednak, bo mam pewność, że tak będzie
czytelniej /piszemy w końcu dla kogoś, choć broń Boże! - pod kogoś, czyż nie?/;
z podziękowaniem - Jacek S

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest lepiej Jacku, może nawet całkiem dobrze ;)
pzdr. b
PS. Napisałem "podziwiam" ;D (bez zgryzu)

[jacek_sojan]

Roman Bezet.; i ja tak przyjąłem /bez zgryzu/', zdziwiło mnie jedynie to, że tak stanąłeś "w podziwie" - obok samego siebie, bo Ciebie ten "podziw" również nie omija, nie myśl sobie, tu jesteśmy bardziej podobni niż chciałbyś do tego się przyznać;