Wyspiarka

[Regina Misztela]

Ty: wyspiarka, co śniłaś w snach twojego brata
o snach dzieci. I nie wiedziałaś nic o skurczonych genach,
brzydkich twarzach jak pustynia małej planety -
gdzie miałaś jeden wybór męża, a przecież wiele

było płodnych miłości. Gdzie wyłupiaste oczy
szukały się na igłach portretów( ciężkich jak
milczenie boga). Ja cię znam z naukowych news
i wcale mi nie przeszkadzasz, nie stroje głupich min

w muzeach ani galeriach. Przecież między wami
musiał ktoś mieszkać, ktoś lub coś większego niż wiara.
Pewnie się mylę, tyle setek lat ćwiartuje
wzruszenie. Popatrz teraz na mnie ze swojego

bagna kościoła. Zbieram do kosza te same
owoce, tylko woda inna, las i to coś i ktoś jeszcze.
Twoje wieki wyspiarko były ciche jak sen,
twoje wieki są dla mnie mrówczym niepokojem.

[Sanestis_Hombre]

zostaw tak jak jest bo to kurde zajebisty wiersz

małe literówy trza skorygować - znaczy ogonki:
nie stroje - stroję
ćwiartuje - ćwiartuję

ja bym wrzucał na forum bo warto

[Regina Misztela]

dziękuję za zauważenie końcówek, tak ejstem przyzwyczajona do mailowego pisania, że często o tym zapominam, także w wierszach.

dziękuję za pochlebną opinię, być może wrzucę:)))
Regina