Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Naprzeciw Miastu i pokoleniu
(Błazeńsko mnie kręci kasandryczny ton)
Siedzę przy rynku konspiruję w poezji
Podcienie domy dzwon

Urodzony pod koniec oblężenia
Wyuczony przeciw propagandzie
Milczeć gdy trzeba
Uderzać absurdem

Miało tak trwać do końca dni
Życiem do wewnątrz banałem na zewnątrz
Oklaskom hasłom sam w poniewierce
(stąd pewnie ten zanik poczucia czasu)

Spokojny kelner podaje mi amforę
siedmiogwiazdkową bez żadnej przenośni
A ja myślę

To mi zostało szukanie słów ważenie sensów
Zdrajcom w to miejsce gdzie była ich twarz
Miasto i ja
Ocaleni ku jakiej przyszłości?

A jeśli coś pęknie w murach jeden raz
Odwróci się od swej historii i kultury?

Przeszły dziewczęta słońcem radosne
Gwarno tu dzisiaj ruch

Pójdę na miasto zieleń wiosenna
Ja wasz anioł-duch.....

Opublikowano

z mojej wiedzy wynika, że kasandryczny (przymiotnik) napisać należy raczej mniejszą literą, niz większą ;)

Ton-dzwon ci się rymuje i to bardzo nieładnie, radziłbym coś z tym zrobić. Chyba, że tak miało być, ale jeśli tak - to mimo wszystko mi się nie podoba :D

Bardzło ładny motyw z kelnerem i amforą.

Wiersz jako całość wydaje mi się przydługi (chociaż wiem, że autor będzie cierpiał okropne katusze, zanim ze swojego dzieła coś wytnie). Ma dosyć ciekawy klimat. Treści sobie jeszcze nie przetrawiłem, bo do łatwych nie należy, ale jak znajdę czas to jeszcze wrócę.

Opublikowano

Całkiem poprawny wiersz - tym razem zostawiłbym jak jest, ze wskazówkami Sceptica - rym plus myśl nad tym:

To mi zostało ważenie słów szukanie sensów - taki frazes wyszedł
Zdrajcom w to miejsce gdzie była ich twarz
Miasto to ja? - pytanie takie sobie
Ocalone ku jakiej przyszłości - tu chyba tez powinien byc pytajnik.

w każdym razie na pozytywny komentarz u mnie.
Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Lenore Grey   skrótowo rzecz ujmujac  to jest wiersz o tym, jak psyche, poddana intensywnemu 'światłu”, traci swoje deko racyjne formy i przechodzi przez konieczny moment rozpadu aby z fragmentów stworzyc coś, co nie jest już tylko obrazem, ale miejscem życia .   swoistą oazą, która powstaje nie mimo pęknięcia, lecz własnie   dzięki niemu .   czytam go  jako zapis wewnetrznego procesu, w którym psychika najpierw tworzy własne, estetyczne iluzje a następnie poddaje je działaniu bezlitosnego światła świadomości,    w tym sensie wiersz dotyka tego, co w psychologii głębi kojarzyłoby się z procesem indywiduacji u  Jung - rozpad form pozornych jest konieczny, żeby z materiału rozbitego, z 'ziaren”, mogła powstac nowa, bardziej prawdziwa struktura znaczenia. ale jednocześnie ten ruch ma w sobie coś z filozoficznej dialektyki, bliskiej myśleniu G Hegela.   teza (sztuczne piękno), antyteza (gest zniszczenia), synteza (witraż, a potem oaza).   ale to nie jest suchy schemat tylko  żywy proces .   a na poziomie  estetycznym wpisuje się to w przeciecie surrealizm i symbolizm .   bo u Ciebie obrazy są senne, nieciągłe, ale zarazem niosą cięzar znaczeń, które nie chcą się zamknąć w jednej interpretacji.   bliżej mu jednak do chłodnej, precyzyjnej wyobrazni niż do czystego chaosu.   myślę że to raczej kontrolowane przesunięcie rzeczywistości niż jej rozpad.       to jest bardzo ciekawy wiersz..   świetnie napisany.   tylko wymaga aby się w niego wkleić aby go dobrze warsztatowo i literacko rozczytać.     uważam że warto:))))  
    • Grzeszna klacz, haj w Pawłosiowie, Chciała konia mieć ku sobie. Przez lata hetera, Kusiła ogiera! Szczęście, że miał końskie zdrowie …
    • @APM "do" jest kluczowe! :) Fandom pozdrawia ;)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Nata_Kruk złota rada i dla chłopaka i dla dziewczyny, zawsze! i z odwagą ;)
    • @bazyl_prost   ciekawe co te rybki czują?   o czym myślą przebierając płetwami?   rybki.   fajny wiersz:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...