Pewien kolorysta o cierpieniu
-
Ostatnio w Warsztacie
-
UmbrO 14
Dowiadujesz się dorastając, że cały ten świat to bullshit. Że to, co widzisz w domu rodzinnym, w szkole, na ulicy, w pracy, oparte jest na Jednej Wielkiej Ściemie.
Uczestniczysz więc w systemie, w który nie wierzysz. Miotasz się między tym, czym życie powinno być, a tym, czym powiedziano, że powinno być.
Cicha rozpacz. Trochę rozumiesz siebie, trochę świat.
Dużo z przypadkowymi ludźmi rozmawiam.
Moi ukochani nieznajomi.
Patrzę w ich oczy i mówię: 'Widzę Cię, Ukryty Buddo. Wiem, że się tam chowasz. Przyjmij moje pozdrowienie'.
Edytowane przez UmbrO (wyświetl historię edycji)
1
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 44 odpowiedzi
- 737 wyświetleń
-
- 42 odpowiedzi
- 604 wyświetleń
-
- 38 odpowiedzi
- 1 105 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 1 065 wyświetleń
-
- 36 odpowiedzi
- 897 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez Charismafilos · Opublikowano
@Aks technicznie i co do rygoru formy - bardzo dobrze! A i z treścią całkiem przyzwoicie. Mała forma czasem chroni przed niepotrzebnymi słowami ;) Fajnie, że podjąłem się tej nowej formy! -
Przez Wakss · Opublikowano
Ci którzy przyjdą, nie przyniosą okowów będą mieli słowa – tyle im wystarczy nie muszą być zgrabne ani prawdziwe mają tylko być – tyle im wystarczy A my, nie ciepli, nawet nie zimni tylko letni niczym woda z Laocydei będziemy słuchać, chłonąć coraz więcej zaprzedamy nerki za kilka denarów pogrążeni przez niedosyt w apatii powitamy z otwartymi ramionami bladego rumaka z trupim jeźdźcem mamy tylko być – tyle im wystarczy -
Przez Aks · Opublikowano
Wszechświat to cud entropii, zmiana goni zmianę, Jedna gwiazda umiera, drugiej żyć jest dane -
Przez Mel666 · Opublikowano
Pierwsza świeca zgasła ta o skostniałych palcach trzysta sześćdziesiątego piątego dnia roku tego cichego nieprzestępnego w ogrodzie oliwnym gdzie szarość miesza się z błotem a niewinność z kulturowym głodem jadącym nowoczesnym samochodem Druga świeca zgasła ta czająca się w kącie introwertyk cholerny w ogrodzie oliwnym ten trzeci — niepotrzebny grający w piłkę sacrum i profanum Trzecia świeca zgasła oświecona granica przeszłości poziomica teraźniejszości w ogrodzie oliwnym gdzie stare całuje młode w policzek bezboleśnie gdzie monety uderzają o krzewiastą podłogę we śnie Pierwsza Druga Trzecia Druga Trzecia Pierwsza Trzecia Pierwsza Druga Mózg mruga i mruga W ogrodzie oliwnym Świadek ze mnie dziwny -
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się