Dancing

[Piast]

Usiadłem przy okrągłym stoliku, pod ścianą, w wazonie róża nie pierwszej świeżości. Pachnie kawą... i dymem. Gdy siedzisz pod ścianą, to wszystko masz przed sobą, nie ma nic za plecami. Pełny komfort i spokój, nikt nie przechodzi, nikt nie potrąci, nikomu nie musisz ustąpić... Jakbyś sam był, a nie sam... Bo przed tobą życie się toczy...
Kapela - trzech gości - gra melodie dobrze znane (bo jakże by inaczej), sprzed lat (bo jakże by inaczej), wpadające w ucho (bo jakże by inaczej), takie do śpiewania i nucenia (bo jakże by inaczej).
To "jakże by inaczej" ma swój głęboki sens... Ma sens...

...Życie się toczy... Nabiera z każda chwilą tempa... Do sąsiedniego stolika, przy którym siedziała samotna kobieta podchodzi dwóch gości. Czy można? i proponują lampkę wina. Nie odmawia, bo niby czemu? Tyle brzydszych i mniej zgrabnych dokoła, a ona tak sama... Proszę... Zapali? Może nie... dziękuję, a niech tam, jednego to można... Uśmiech – to bardzo ważne, żeby nie wyjść na ponuraka. Zresztą, po to się tu przyszło, żeby się uśmiechnąć – do kogoś, do czegoś, a może do samego siebie...Dwa kłęby dymu... Och!, przepraszam, już grają, pani pozwoli? Kiwnęła głową.

Ukłon - dzisiaj już takich ukłonów nie ma, dzisiaj wystarczy kiwnąć głową, albo: “Te, mała...”, bo w gruncie rzeczy, to przecież to samo, a jednak nie to samo - i płyną od stolika na parkiet. Nie szybko, lecz tak jakoś dystyngowanie, z gracją, dłoń w dłoni, a jakże by inaczej, ona dama... on dżentelmen...

"Kochać... jak to łatwo powiedzieć..." Na te słowa parkiet zaludnia się w jednej chwili... Nic to, że wyprostować się nie można, jak dawniej, nic to... Za to w oczy patrzeć można, jak dawniej... Oj, może nie z takim samym błyskiem, jak wtedy, ale szarmancko i dumnie... Z nonszlanckim uśmiechem, póki jeszcze można...

A ja, pod scianą, nie pasuję do tego otoczenia, siedzę sam i piszę na białej serwetce: ...A na parkiecie cichy szum...

- Przepraszam, szepnął cicho, głeboko oddychając, muszę troszkę... pani rozumie...

Ona rozumie... Wrócił do stolika, usiadł, ciężko sapiąc... Dobrze, ze ta woda jeszcze w szklance... Kolega zatańczy... Z przyjemnością, pani pozwoli...? Oczywiście, że pozwoli...

... na białej serwetce: przez krzyża tępy ból...

Wrócili po " Głębokiej studzience ", i po “Ujrzałem pierwszy siwy włos...”, ale czad! To był czad! Prawdziwy maraton taneczny... O rany... skąd on tę różę wytrzasnął! Kelner! Kelner! Trzy palce w górze... I wodę! Koniecznie wodę... Niegazowaną...

... na białej serwetce: znajomy zapach róż...

Walc wiedeński, ach, ten walc, ten czar, popłynąć można, pomarzyć można, nie rozmawia się... to walc mówi, a ty go słuchasz... Tak samo, jak dawniej i to samo, jak dawniej, a wciąż coś nowego, coś odkrywczego, i ten wzrok, te oczy... I myśl, skąd ta myśl? Może ostatni raz już... I ta wiara, że jutro...

A pod ścianą: tańczę ja za - daj Bóg - dwadzieścia lat...

- Ależ oczywiście, że odprowadzę, kolega poczeka na ławce, ciepło jest, my z jednego pokoju...
Będzie pani? Jutro, o dwudziestej, znowu grają...
- Mam ostatni zabieg o osiemnastej... Nie wiem, postaram się...
- Zajmę ten sam stolik...

... Patrzę ja, wciąż młody, jeszcze chwat...

Rześki wiatr zakołysał gałęziami wierzby pochylonej nad stawem. Wygięty w pałąk pień dziwnie pasował do otoczenia.... Bo jakże by inaczej – ktoś ją tu posadził, zanim ręka ludzka dotknęła tej ziemi...

Busko Zdrój powoli układa się do snu...


P.S. Tak rodził się wiersz "Dancing" .

[Ewa Jaworowska]

Nie jesteśmy przyzwyczajeni ,Piaście, do prozy. Więlszość z nas / 99% / zna twoją wspaniałą/ choć nie wszyscy tak uważają/ poezję. Cierpliwości. Chociaż twoj tekst jest zupełnie inny niż Lady Aj. POki co wolę twojw poezję. Pozdrawiam !? ! ?

[Piast]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A skąd ty wzięłaś 99%? To chyba tak jak z frekwencją wyborcza za komuny... O, przepraszam - tam było zawsze 99,9%.
Lady Aj to firma - a ja... w powijakach, w becie...
Hihihi Pozdro miłe Piast

[Ewa Jaworowska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A skąd ty wzięłaś 99%? To chyba tak jak z frekwencją wyborcza za komuny... O, przepraszam - tam było zawsze 99,9%.
Lady Aj to firma - a ja... w powijakach, w becie...
Hihihi Pozdro miłe Piast

Jeśli uważasz, że Lady Aj to firma, to należy z taka firmą / z tego co wiem młodą/ nawiązać kontakt. Mogą z tego być tylko same korzyści:
1/podszkoli twój warsztat
2/podszkoli mój warsztat!!!!!!!!!!!!!
3/nauczy się czegoś od ciebie.
4/może wydacie tomik poezji współczesnej?????????/ to nie złośliwość z mojej strony , tylko szczera prawada/
5/pozdrawiam bardzo gorąco