Poranek Stoika

[Jaro Sław]

Nie jestem dobrym człowiekiem
Będę się kiedyś za to smażył w piekle...

Każdy nosi jednak swoje piekło w sobie
Jak miłość do wielu kobiet
I ciche szaleństwo
W pełnym blasku słońca,
Jak autystyczne ukierunkowanie percepcji
W poprzek banału egzystencji
(Dzień obok dnia...)

Możesz być malowanym ptakiem
Lub nikim w tłumie bezmyślnego stada
Lecz...

Czy jakikolwiek ból wygra
Z cichą radością
Samotności
Przygody
W gąszczu znaczeń
Wiedzy

Intelektualnego oglądu
Zachodzących snów?

[kalina kowalska]

jest tu coś pociągającego (obok stoicyzmu:)

Nie jestem dobrym człowiekiem
Będę się kiedyś za to smażył w piekle... ------> to zdanie niepotrzebne, zabrzmiało ironicznie, a ironia nie pasuje do stoika, jest zbyt zaangażowana

Każdy nosi jednak swoje piekło w sobie
Jak miłość do wielu kobiet -------------> piękne zdania

I ciche szaleństwo
W pełnym blasku słońca,-----------> tych dwóch zdań nie rozumiem
Jak autystyczne ukierunkowanie percepcji
Wpoprzek banału egzystencji -----------> w poprzek (pisownia rozłączna) banał egzystencji brzmi banalnie w sensie egzystencjalnym:D
(Dzień obok dnia...)

Możesz być malowanym ptakiem
Lub nikim w tłumie bezmyślnego stada -----------> samo "w tłumie" wystarczy
Lecz czy jakikolwiek ból wygra ---------------> "lecz czy" raczej nie - może samo "czy"?
Z cichą radością ------------->po co tu jest "cichą"? skoro potem obok samotności jest przygoda itd.
Samotności

Przygody
W gąszczu znaczeń -----------> be, lepiej dać tylko słowo "znaczeń"

I wiedzy ----------> bez i

Intelektualnego oglądu
Zachodzących snów?

tak to widzę, a Ty się oczywiście nie przejmuj moimi wymądrzeniami, tylko sobie przemyśl
pozdrawiam

[Jaro Sław]

Pierwotnie, zamierzeniem było przedstawić człowieka, który przy pomocy intelektu walczy ze swoim (ogarniającym go) szaleństwem (jakie szaleństwo - to byłby zbytni konkret i nie idziemy tym tropem)...

Ale jak to bywa wyszło coś nieco innego:

Otóż PL jest tak pociągnięty tworzeniem intelektualnych konstrukcji, zaangażowany w konstrukcje poznawcze, przygodę poznawania i rozwiązywania problemów intelektualnych (naukowych pewnie też, ale to też byłaby zbytnia konkretyzacja), że na drugi plan schodzą uczucia, nie dlatego aby ich nie miał (stąd to szaleństwo i miłość do kobiet) ale raczej nie ma na nie czasu i nie czuje potrzeby ich okazywania...

Ma z tego powodu poczucie winy, bo społeczeństwo stawia inne wymagania, bo taka postawa powoduje zanik empatii, bo czuje się (zapewnie słusznie) lepszy od innych..... (stąd pierwsze wersy).

Potem stwierdziłem, że taka postawa "tłumaczy" postawę stoika, poza tym oprócz tych sztandarownych stoików, byli jeszcze bardziej zwykli i bardziej ludzcy....

A poranek - no cóż porankiem jeszcze nie wszystko jest ukształtowane, struktura psychiczna dochodzi do równowagi, (mechanizm adaptacyjny, w którym i sny a nawet lęki nocne mają swoją pozytywną rolę) Im bliżej dnia a dalej poranka "w pełni słońca" łatwiej zachować równowagę i skupienie....

Skupienie intelektualne zakłada pewien rodzaj pozytywnej czujności, stąd i radości (nawet te z tych intelektualnych osiągnięć) nie mogą być zbyt pełne (raczej ciche), aby nie rozpraszać....

Tak sobie Jaro wiersze czasem pisze.....

[EWA_SOCHA]

Każdy nosi jednak swoje piekło w sobie
Jak miłość do wielu kobiet
I ciche szaleństwo
W pełnym blasku słońca,
Jak autystyczne ukierunkowanie percepcji
W poprzek banału egzystencji
(Dzień obok dnia...)

- dla mnie najlepszy kawałek

nic nie będę marudziła z poprawkami, bo właściwie nic mnie mocno nie raziło, poza tym-nie mi poprawiać:)

pozdrawiam
eva

-zapomnialam.... pewnie, że mi się podoba:)