Pewien Kolorysta o modelkach

[kyo]

pewien kolorysta przygląda się
z uwagą galaktyce ust
wnikliwie bada papilarne zakamarki

ruchome wiązadełka uśmiechów
na alabastrowym podkładzie
idealnie komponują się z krwistą
czerwienią

już niedługo będzie szkicował
rozkwitający zapach jaśminu

widocznym w odbiciu pociągnięciem
wyznacza asymetrię płótna
by nanieść pod oczy
najjaśniejszy błękit powiek

skupiony wyciąga z dołu szafy
wachlarze gęstych mgławic

wtedy ona
jednym oddechem zaburza czasoprzestrzenną
płaszczyznę mlecznej drogi
stając się ‘być’ jego sztuki

[Bartosz Wojciechowski]

Sprawne ujęcie, ciekawa obserwacja, duża wyobraźnia. Jeden z najciekawszych
opisów relacji artysta-model jakie ostatnio czytałem (co innego, że ta tematyka
jest w ogóle zadziwiająco rzadko poruszana). Ogromnym plusem jest również
możliwość równoległej interpretacji - tej "demiurgicznej"; ba! do komplementów
można spokojnie dołączyć także i taki - to wiersz napisany przenikliwie.
Hm. Właściwie to naprawdę świetny wiersz! Dziwię się tak niskiej frekwencji tutaj.
Autorowi ukłon:)

[kyo]

dziekuje uprzejmie:)
Pozdrawiam