Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Czas grudniowy dawno minął,
i Mikołaj gdzieś zaginął,
aż tu nagle na portalu
patrzę, a on na ORG-alu
zrobił dla mnie wizytówkę,
100 jakowców na złotówkę,
a że złoto zawsze w cenie
dzięki mu za przedstawienie
choć nie powiem by z henryka
było kawał ... holeryka.

Opublikowano

ot i wojna dziś z Jakowcem
chyba jednak czarną owcę
z ciebie zrobić chcą Henryku
choć jak widzę w limeryki
jesteś dość...zaopatrzony
język tez masz naostrzony
dzielnie stajesz w pojedynek
mając bardzo hardą minę
czy z wybrzeża czy też nie
chcętnie czytam wiersze twe
i tak sobie myślę czarno
te kłotnie idą na marno
lepiej się z humorem bawić
niźli złośliwości prawić
robię za negocjatora
czas by sobie dłonie podać

Opublikowano

Nie po zdobycz tutaj wpadłem
bowiem Henryk nie zamierza
iść w utarczki nawet słowne
bo nie robi za żołnierza
chciał jedynie się zabawić
zwykłym słowem, prostym rymem
lecz mu warsztat podpalono
i puszczono wszystko z dymem
usiadł smutny na tych zgliszczach
spopielonych limeryków
wtem usłyszł słowa czarnej
nie poddawaj się Henryku
jakiś promyk bardzo wątły
refleksami w jego duszy
zaczął igrać i być może
jeszcze Henryk w drogę ruszy
po co siedzieć ma w ruinach
gdzie prócz swądu rumowisko
czas na nowo się odradzać
- czarna, dzięki ci za wszystko.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To ciekawy tekst, bo nie próbuje wybierać między legendami, tylko pokazuje, że polska tożsamość została zbudowana właśnie z nieustannego sporu - Piłsudski i Dmowski są tu bardziej dwoma żywiołami niż przeciwnikami. Najmocniejsze są momenty, gdy wielka historia nagle pęka w osobiste pytania 'dlaczego' - wtedy patos przestaje być pomnikiem, a zaczyna brzmieć jak prawdziwy ludzki koszt niepodległości.  
    • Pierwsza część brzmi jak gorzki rachunek sumienia wystawiony romantycznej potrzebie czynu - odwaga zostaje ocalona, ale historia nie wystawia już taryfy ulgowej skutkom. Druga nagle zmienia skalę: z klęski narodowych projektów przechodzi do cichego archiwum prywatnych niespełnień, gdzie najbardziej boli nie utrata marzeń, lecz ich wieloletnie 'przechowanie'.
    • Podoba mi się, że ten tekst nie brzmi jak szkolna patriotyczna laurka, tylko bardziej jak rozmowa z własnym rozczarowaniem historią. Jest w nim jednocześnie czułość do Polski i pretensja do jej romantycznych mitów.   Najciekawsze jest chyba to zderzenie ‘strefy komfortu’ z powstaniem listopadowym - nagle XIX-wieczna historia wpada we współczesny język i przez chwilę robi się bardzo aktualna.
    • To jest ciekawy wiersz, bo pod warstwą krytyki literackiego zadęcia siedzi też zwykła ludzka frustracja wobec udawania zachwytu. Czuć, że tekst został napisany z autentycznej potrzeby powiedzenia -‘chwila, przecież nie wszystko co niezrozumiałe jest głębokie’. Najlepiej wypadają fragmenty, kiedy wiersz przestaje być tylko satyrą, a zaczyna mówić o strachu ludzi przed własnym zdaniem. Wtedy robi się bardziej uniwersalny niż sam spór o poezję.
    • Czuć tu bardzo schulzowski klimat - rzeczywistość jest lepka, rozedrgana i trochę śni sama siebie. Ten tekst bardziej się chłonie niż czyta, jak spacer w upale, po którym wszystko zaczyna falować. Świetnie działa zderzenie tej onirycznej estetyki ze smartfonami na końcu. Nagle wychodzi, że współczesność wcale nie odczarowała świata - tylko zrobiła z niego jeszcze dziwniejszą karykaturę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...