W Rewalu

[Henryk_Jakowiec]

Dziewczę cudne jak ta lala
przyjechawszy do Rewala
stało się obiektem jęków
bowiem urok cudnych wdzięków
wszystkich mężczyzn z nóg powala.

[Stefan_Rewiński]

Czy ta dzie wka,
ta z Rewalu,
chce za wdzięki
dużo szmalu?
Bo na ORGu taka jedna
nie chce szmalu,
choć jest biedna.

[Henryk_Jakowiec]

Myślę, że ta dzie wka,
a raczej dzie wuszka
nie tak szybko pójdzie
ze Stekiem do łóżka.

Co innego ze mną,
gdyż tak mogę sądzić,
chociaż ludzką rzeczą
jest czasami błądzić.

A ja właśnie jestem
zbłąkana owieczka
i to mnie ma szukać
ta miła dzie weczka.

A jak już odnajdzie
to czule pogłaszcze,
chyba że się znowóż
zaszyję gdzieś w chaszcze.

[Henryk_Jakowiec]

Myślę, że ta dzie wka,
a raczej dzie wuszka
nie tak szybko pójdzie
ze Stefkiem do łóżka.

Co innego ze mną,
gdyż tak mogę sądzić,
chociaż ludzką rzeczą
jest czasami błądzić.

A ja właśnie jestem
zbłąkana owieczka
i to mnie ma szukać
ta miła dzie weczka.

A jak już odnajdzie
to czule pogłaszcze,
chyba, że jej znowu
ucieknę gdzieś w chaszcze.

(wysyłam ponownie, ponieważ Stefana przerobiłem w pierwszej wersji omyłkowo na stek, za co przepraszam)

[zak stanisława]

ze stekiem do łóżka na pewno
choć dzie wuszka nie jest królewną
chętnie żabę pocałuje
bo wszystkie zwierzątka miłuje
czy to Stefan czy też inny pan - chwat
z każdym jest za pan brat

[Henryk_Jakowiec]

Wiwat, wiwat
za wiwatem,
okrzyknięto
mnie dziś chwatem.

Co do żaby
czemu nie,
jeśli chce
całować mnie.

Chętnie jej
nastawię liczka,
niech całuje
mnie księżniczka.

A ja poddam
się jej czynom
gdy całusy
na mnie spłyną.

[zak stanisława]

pocałowała żabę czekając na odczarowanie
a toż to szkarada stanęła przed nią, panie
i cóż ta ksieżniczka biedna począć ma?
kiedy z jej oka kapie smoła a nie łza?

[Henryk_Jakowiec]

Powiem bardzo krótko
miłej Pani Stasi,
że księżniczka smołą
żalu nie ugasi.

A co do szkarady,
zdania podzielone,
bo choć jestem smokiem
lecz ogniem nie zionę.

[Henryk_Jakowiec]

Prysły mity o księżniczce,
prysły z wielkim hukiem
bowiem sama to stwierdziła,
że jest garkotłukiem.

A ponieważ ta niewiasta
życiem przemęczona,
przez autora tego wiersza
zostaje zwolniona.

Z obowiązku dogadzania
coraz innym panom
choć to może nie po myśli
ich intymnym planom.

Więc od teraz masz już luzy
zmęczona dzie wuszko,
ale nie ma nic za darmo,
ceną, puste łóżko.

Teraz możesz po dniu całym
leżeć jak królowa ...,
no i proszę, czyż bym musiał
zaczynać od nowa?

[Henryk_Jakowiec]

Mało dziś na świecie takich
co o innych dbają,
więcej tych co bez skrupułów
cię sponiewierają.

Może język mój jest szorstki,
słowa nie ważone,
lecz zaręczam samym sobą
chciałbym taką żonę.

Bo to miło i przyjemnie
w łóżku jeść śniadanko,
tylko powiedz, by je dostać
mam pisać podanko?

Czy wystarczy tylko grzecznie
moja kuchareczko
szepnąć słówko a przyniesiesz
bułeczki i mleczko?

[Henryk_Jakowiec]

Nie dworuj ze mnie
Mości Królewno,
bo tego pana
nie chcę na pewno.

On mi nie leży,
i nie bądź cwana,
sama dla siebie
weź tego pana.

Bo choć rubaszny
jest i wesołek,
może samotny
jako ten kołek.

Tobie wziąć jego
bardziej wskazane
bo ja za Chiny ...
- nie chcę z tym panem.