Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nuda panie taka mnie dopada. tylko się upić
chodzę na grzyby na ryby, ale to nie pomaga
brakuje mi tego kieratu. na pierwszej trzeba było
popracować, na drugiej o tyle o ile, a na trzeciej
to człek się przespał i rano do domu wrócił

zmęczenie mijało, kręciłem się jak te pszczoły
a mam ule i koło pszczół nauczyłem się chodzić
a teraz nic się nie chce. kurek nazbierałem, ryby
nie biorą. a ile można chodzić na ryby albo grzyby
i co to za robota. w jednej chwili bym wrócił

jak wszedłem panie na ten dźwig, to jak bóg
na wszystkich patrzyłem. jak olbrzym jakiś
ciężary przenosiłem. precyzja w tym była i sens
teraz koniec. odprawę dali i zegarek szwajcarski
w takim długim pudełku w srebrnej kopercie

ładny i emerytura niezła. wystarczy na nas dwoje
dzieci samodzielne. wnuki rzadko przyjeżdżają
ja wszystkich poodwiedzałem, pogościłem się
i co teraz robić. kręcę się jak mucha w smole
czegoś mi brakuje. w jednej chwili bym wrócił

Opublikowano

sprawny warsztatowo wiersz. czysto zagrany, poprowadzony
harmonijnie od początku do końca, aż może zbytnio dokładnie
usystematyzowany, ale temat narzuca taki styl wyciszenia.

peel po latach pracy w charakterze operatora dźwigu przechodzi
na zasłużoną emeryturę. praca na trzy zmiany absorbowała
dotychczasowe życie w całości, i nagle wolność - wielka niewiadoma.

peel próbuje odnaleźć siebie w nowej rzeczywistości. (ryby,
grzyby, pszczoły, wizyty etc.) jednym słowem, nie wie co ma zrobić
z wolnym dniem. poszukuje, i tęskni za tym co było, z perspektywy
czasu, dobre, bo wypełniało życie, nadając mu sens. etc.

to wiersz o stabilizacji, jaką zapewniała stała praca. "ten kierat"
kręcił się z niezmienną, stałą prędkością, jak pory roku, dając
bezpieczeństwo i poczucie dobrze wypełnionego obowiązku.

" w jednej chwili bym wrócił", gdybym tylko mógł cofnąć czas,
i zacząć przewijać taśmę od tyłu - próbuje nam powiedzieć peel.
a tak, życie uciekło...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • spadł puch swym ramieniem przytulił rozżalonych rozjarzone brylanty na ziemi tliły się w oczach białe morze wzburzyło się po raz pierwszy od dawien dawna chcąc byśmy przypomnieli sobie, jak to jest płynąć po nim saniami   potajemnie zmówił się nieboskłon z chmurami urwiska stanął się przystankami drogi porwą pojazdy chwalić będziemy się i ogrzewać śmiejąc z gniewu, niekiedy i radości   przytulnie będzie aniołem zostać bo w końcu biel nas zewsząd otacza byle dłoni nie zajechać po całości, czymś musimy postawić posągi z węgli i marchewek   wieczór dziś jest specjalny inny niźli zawsze tańczymy nieświadomie pod jednym płaszczem bawimy się jak niegdyś i tylko to się liczy wszystko to, gdy palą się lampy pomimo tego, że marzniemy   uwieczniona kamera taśma przygotowana na niby nijak wszystko dlatego że dnia dzisiejszego, zwykłego jak inne, spadł puch    
    • @Radosław   a Ty jak Kogut…  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @KOBIETA Bądź  jak Supernova. 
    • @Radosław   wiem Radosław …niestety to takie silne oddziaływanie jest …międzygalaktyczne ;)))) nie wiem jak mogę Tobie pomóc…? ;) 
    • pamiętasz, Paweł, pamiętasz? pierwsze power chordy, tank mana, tiananmen square? to miała być okładka, debiut nasza pierwsza płyta pamiętasz j.p i a.c.a.b? pamiętasz refuse/resist, Badylaka, Siwca, płonącego mnicha? pamiętasz wolność, równość, braterstwo pamiętasz solidarność w szkolnych podręcznikach? pamiętasz? mieszkałem na Broniewskiego ty na Bohaterów Warszawy, razem rżnęliśmy karabinami w bruk ulicy. krzyczeliśmy sprejami na murach drabinkami sznurówek na glanach szliśmy z dumnie podniesioną głową po Władysława Orkana nie wiesz jak mnie to dziś boli kiedy mówisz z wyższością w swym głosie "było się słuchać co mówią jej władze" "śmierć takich głupich suk to mam w nosie"
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...