Tak kocham

[Artur_Wielgus]

Za smutek ludzi bez nadziei,
serc polamanych bez otuchy.
Za ciemnych mordow twoich zbroje,
zdradliwy cios twej sztuki.

Za tych kamieni opuszczenie,
za porzucona zdobycz dawna,
uciemiezonych ludzi ziemie
i niewolniczy dom.

Za bliskich, malych,
zlajdaczonych,
zlodziejstwa blask
i wstydu wstyd.

Brud tych kamienic w nedze przemienionych
W wyblaklym murze ludzki strach
gorycza bezmiar przepelniony,
glupoty czar.

Ludzkiej osoby ponizenie,
zmyslowy swiat,
zdradziecko glupie uniesienie –
pregierz i bat.

© Artur Wielgus 01/1984

[natalia]

ślicznie mi się czytało ten wiersz.....tylko gdybyś mógł to jednak polskie znaki by się przydały :)

spodziewałam się wierszyka o jakiejś miłości do kobiety a tymczasem pierwsze słowa niespodziewanie pozytywnie zaczęły opowiadać o czymś innym. tak mi się podoba, że chyba go sobie zabiorę :) bo widzę, że jakoś narazie chętnych nie ma. To pierwszy Twój wiersz jaki czytam i przyznam, że czekam na kolejne :)

tytuły dobieraj staranniej! bo tym np to z połowę czytających odstraszyłeś...

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Dorma]

Wszystko psuje nierowna ilosc sylab w wersach..Kazda strofa u Cibie wyglada inaczej.To psuje rytm..